Ιθαγενείς


Σχολιάστε

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΔΗΝ: ΤΙ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ Η ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Πολλοί απορούν για τον πειρατικό, βάρβαρο και απρόκλητο χαρακτήρα της επίθεσης των σιωνιστικών δυνάμεων του κράτους του Ισραήλ εναντίον της αποστολής βοήθειας στον παλαιστινιακό λαό. Όμως το κράτος του Ισραήλ αποτελεί ένα εκ γενετής πειρατικό κράτος, δημιουργημένο εξ υπαρχής με τον βιασμό του παλαιστινιακού λαού, και με μια επαναλαμβανόμενη επιθετική και πειρατική συμπεριφορά δεκαετιών, ενάντια σε όλους τους λαούς της περιοχής. Από τις σφαγές του 1948, με την ίδρυση του «κράτους» τους, στο χωριό Ντέιρ Γιασίν, μέχρι τη Σάμπρα και Σατίλα το 1982 και τη σφαγή της Γάζας, πριν από τρία χρόνια, η ιστορία αυτού του κράτους είναι σημαδεμένη από σφαγές, εξανδραποδισμούς, πειρατικές επιθέσεις, παραβιάσεις ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων, διεθνών κανόνων, κ.λπ., ων ουκ έστιν αριθμός.

Συνέχεια


3 Σχόλια

Συλλαλητήριο ενάντια στην αυτοκρατορική επίσκεψη του Ερντογάν

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΜΑΙΟΥ ΣΤΙΣ 7μμ.

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ  ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟ

ΟΧΙ ΣΤΗΝΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίαςο Γεώργιος Παπαδόπουλος είχε εκδηλώσει πολλές φορές τη διάθεση νασυσφίξει τις σχέσεις του με την Τουρκία, προτείνοντας μια ομοσπονδία μεταξύΕλλάδας-Τουρκίας και… Κύπρου. Βεβαίως, ο πόλεμος και η κατοχή της Κύπρου το1974, φανέρωσαν την πραγματική προοπτική των σχεδίων του.

Σήμερα, 40χρόνια μετά, καθώς ο κύκλος της μεταπολίτευσης κλείνει με καταστροφικέςσυνέπειες για τη χώρα, τα χειρότερα φαντάσματα του παρελθόντος επανέρχονται. Μήπως,ο Γεώργιος Παπανδρέου, εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας, με τη βοήθειατου μαθητευόμενου υπουργού του, θα προωθήσει ανάλογα σχέδια με εκείνα τουεμπνευστή και εκτελεστή της δικτατορίας, 40 χρόνια πριν;

Αυτή τη φορά ησύσφιξη των σχέσεων περνάει μέσα από τη «διπλωματία του ζεϊμπέκικου», τηνελληνοτουρκική οικονομική και πολιτική συνεργασία, που περιλαμβάνει κοινέςτουριστικές επενδύσεις στο Αιγαίο, σχέδια για την από κοινού εκμετάλλευση τουφυσικού του πλούτου παρά το casus belli,τις γκρίζες ζώνες και τις καθημερινές παραβιάσεις. Στη Θράκη προωθούν ήδη τη συγκυριαρχία,την οποία θρασύτατα επισφραγίζουν με την αναγγελθείσα κοινή επίσκεψηΕρντογάν-Παπανδρέου, ενώ σε συνεργασία με τον Κύπριο πρόεδρο Χριστόφια ετοιμάζονταινα παραδώσουν την Κυπριακή Δημοκρατία στα χέρια των Τούρκων εισβολέων,επαναφέροντας ουσιαστικά το καταδικασμένο Σχέδιο Ανάν και μάλιστα σε χειρότερη εκδοχή

Συνέχεια


1 σχόλιο

Αντίσταση στο Νεο-οθωμανισμό, όχι στην αυτοκρατορική επίσκεψη του Ερντογάν

Ενόψει της επίσκεψης του Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα στις 14-15 Μαΐου και των συμφωνιών που κυοφορούνται, το περιοδικό Άρδην και η εφημερίδα Ρήξη διοργανώνει εκδήλωση τη Δευτέρα 10 Μαΐου 2010 και ώρα 7:30 μ.μ. στο ξενοδοχείο Χίλτον με θέμα:

Αντίσταση στο Νεο-οθωμανισμό, όχι στην αυτοκρατορική επίσκεψη του Ερντογάν

Ομιλητές θα είναι οι:

Ο Αναστάσης Πεπονής, τέως υπουργός,

ο Νικόλας Παπαδόπουλος,  αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ,

ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, δημοσιογράφος, ο  Σταύρος Λυγερός, δημοσιογράφος και

ο Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας.

Συντονίζει ο Δημήτρης Αλευρομάγειρος, Στρατηγός ε.α.


Σχολιάστε

Το ΔΝΤ, η Ευρώπη (και, ναι) ο νεο-οθωμανισμός

Πολλοί φίλοι και φίλες, συχνά δυσανασχετούν με την επιμονή που έχουμε στον νεο-οθωμανισμό. Θυμίζει το γνωστό ανέκδοτο, λεν’, με τον μαθητή που έγραφε συνέχεια την ίδια έκθεση, ό,τι θέμα κι αν έβαζε η δασκάλα. Ή τελοσπάντων παραπέμπει στην περισσότερο ή λιγότερο χαριτωμένη «εθνικιστική» εμμονή που μας χαρακτηρίζει, ένα ακόμα στοιχείο που καταδεικνύει την μονοθεματικότητά μας.

Συνέχεια


2 Σχόλια

Ολίγες Χριστουγεννιάτικες βιβλιοπροτάσεις

Α. Πέτρου Κροπότκιν, Αλληλοβοήθεια, Ένας παράγοντας της εξέλιξης, Εκδόσεις Καστανιώτη.

Ναι, καλά διαβάσατε. Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για το καλύτερο βιβλίο του αναρχικού πρίγκηπα, μια συνεργατική ανάγνωση της θεωρίας του Δαρβίνου. Η αλληλοήθεια αποτελεί μια πραγματεία για την φυσική και ιστορική καταγωγή των κοινοτιστικών-συνεργατικών μορφών συλλογικής οργάνωσης ζώων και ανθρώπων. Ένα βιβλίο οίκο-αυτεξουσιότητας, μέσα από το οποίο μπορούμε όλοι να αποκτήσουμε καλύτερη συνείδηση των προοπτικών της συλλογικής μας απελευθέρωσης. Ένα αμιγώς εναλλακτικό βιβλίο το οποίο κινείται έτη φωτός μακριά από τον μηδενισμό και την αυτοκαταστροφή που κυριαρχεί στις μέρες μας.

Β. Γ. Καραμπελιάς (κείμενο-επιμέλεια), Νεο-οθωμανισμός, Εναλλακτικές Εκδόσει. Κείμενα των: Φ. Αποστολόπουλου, Γερ. Καραμπελιά, Χρ. Κροκόβελου, Σπ. Κουτρούλη, Στ. Κωνσταντινίδη, Ο. Μίντσεφ, Θ. Μπατρακούλη, Γ. Ρακκά, Θ. Στοφορόπουλου, Θ. Τζιούμπ. Εναλλακτικές Εκδόσεις (και για να παινέψουμε και το σπίτι μας).

Ένα βιβλίο για τις νεο-αυτοκρατορικές τάσεις που επιδεικνύει η σύγχρονη Τουρκία. Ανάλυση των γεωπολιτικών, πολιτικών και κοινωνικών ελατηρίων του νέου κύματος τουρκικού επεκτατισμού, το οποίο απειλεί λαούς των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής. Σκιαγράφιση της τουρκικής εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής αλλά και ιδιαίτερη μνεία στον νεο-φαναριωτισμό των ελληνικών αρχουσών τάξεων, που υπό τον μανδύα της ελληνοτουρκικής φιλίας έχουν συμπράξει με τους νεο-οθωμανούς ομολόγούς τους ξεπουλώντας την ανεξαρτησία της χώρας μας. Ο ‘Νεο-οθωμανισμός’ κάνει φύλλο και φτερό της συστηματικής προπαγάνδας όλων των ιδεολογικών μηχανισμών του νεοελληνικού κρατιδίου, των πανεπιστημίων και των ΜΜΕ. Για όποιους δεν θέλουν να καταπίνουν αμάσιτη την συναίνεση στα σχέδια των ελληνικών αφεντικών, των τούρκων επεκτατιστών και των αμερικάνων ιμπεριαλιστών.

Γ. Βαντάνα Σίβα, Η αρπαγή της σοδειάς, Εκδόσεις Εξάρχεια.

Σε όλες τις συζητήσεις που κάνουμε για το κίνημα της απο-ανάπτυξης ένα ερώτημα κυριαρχεί: ‘Μα γίνονται αυτά τα πράγματα;’. Το βιβλίο της Βαντάνα Σίβα αποτελεί μια οριστική απάντηση σ’ αυτό. Μέσα από την εξιστόρηση όλων των σημαντικών αγώνων του ινδικού αγροτικού κινήματος κατά τα τελευταία 25 χρόνια ενάντια στην  αγορά, τα μεταλλαγμένα και την υπονόμευση της βιοποικιλότητας,  την πολιτιστική ισοπέδωση της παγκοσμιοποίησης αντιλαμβάνεται κανείς, ότι για αιώνες οι ινδικές κοινότητες των αγροτών είχαν θέσει σε λειτουργία μιαν οικονομική φιλοσοφία που στέκεται στον αντίποδα της θεολογίας της ανάπτυξης, επινοώντας θαυμαστές πρακτικές που πρόκριναν την οικολογία, την οικονομική ισότητα και την ελευθερία. Η υπεράσπιση αυτής της παράδοσης είναι που καθιστά αυθεντικά αντικαπιταλιστικά και άκρως ριζοσπαστικά τα κινήματα αυτά, δίχως από την άλλη να χάσουν την σχεδόν απόλυτη ηγεμονία που διατηρούν μέσα στην ινδική αγροτιά. Τελειώνοντας αυτό το βιβλίο, για ένα από τα πιο αυθεντικά και πρωτοποριακά κινήματα της παγκόσμιας κοινότητας των αγωνιζόμενων λαών, με θλίψη συνειδητοποιεί κανείς ότι θα πρέπει να επιστρέψει στο ελληνικό κινηματικό παρασιτιλίκι, να συνεχίζει να ανέχεται τους επαναστάτες μπαρόβιους και τους γραφειοκράτες χαρτογιακάδες των φοιτητικών χώρων και του ελληνικού δημοσίου.


Δ. Κώστας Παπαϊωάννου, Για τον Μάρξ και τους Μαρξιστές, Τόμος Ι: Οντολογία και Αλλοτρίωση, Εναλλακτικές Εκδόσεις.

Ένα ακόμα εξαίρετο βιβλίο του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου. Μια καταιγιστική κριτική στον Μαρξ και τους μαρξιστές επιγόνους του. Ο Παπαϊωάννου σ’ αυτόν τον τόμο αποδομεί τον ιστορικό υλισμό υποβάλλοντάς τον σε μια καταιγιστική… μαρξική, θα λέγαμε, κριτική. Μαρξική, διότι αποδομεί ιστορικά, κοινωνιολογικά και ταξικά πολλές από τις ιδεολογικές προκαταλήψεις και τα νοησιαρχικά σχήματα του ίδιου του Μάρξ (ιδιαίτερα του ‘νεαρού Μαρξ’) αλλά και των μαρξιστών επιγόνων του. Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο του Παπαϊωάννου, κατανοεί κανείς ότι η ανάδειξη του Μαρξισμού σε μια πασπαρτού ιδεολογία που καθιστά διάφανη κάθε κοινωνική και ιστορική αντίφαση, στο μοναδικό κλεδί που καθιστά διάφανο τούτο τον κόσμο συνιστά κυρίως ένα εγχείρημα των επιγόνων του Μαρξιστών, κι έχει να κάνει πολύ περισσότερο με την ανάγκη για ηγεμονία στο εσωτερικό των κομμουνιστικών κινημάτων που είχαν ορισμένες συνιστώσες του πάρα με την ίδια την πραγματικότητα. Γιατί κακά τα ψέμματα, με την ίδια βεβαιότητα που μπορούμε να αποφανθούμε πως Μαρξ υπήρξε ένας άριστος ανατόμος του καπιταλιστικού συστήματος, συλλαβάνοντας με εξαιρετική διαύγεια την κοινωνική του δυναμική, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι τα φιλοσοφικά του διαβήματα και η γενική του κοινωνική θεωρία συνιστούν τουλάχιστο ατυχείς πλευρές του έργου του. Ο Παπαΐωάννου με τον φιλοσοφικό και τον κοινωνιολογικό του οίστρο, με το τόσο συγκλονιστικό του συγγραφικό πάθος, το αποδεικνύει περίτρανα στο Για τον Μάρξ και τους Μαρξιστές.

Ε. Ανδρέας Σπύρου, Το ελληνικό σχολείο μετά από 20 έτη: Η μαρμαρωμένη πρόοδος και τα παιδιά της, Εκδόσεις Καστανιώτη.


Το ελληνικό σχολείο δεν έχει μόνο προβλήματα μισθοδωσίας των καθηγητών. Ούτε βέβαια αυτό που κυριαρχεί είναι η ‘καταπίεση του σχολικού περιβάλλοντος’, ενάντιον της οποίας βγάζουν αμέτρητους λόγους κάτι κυριλέ απουσιολόγοι ενώπιον της Υπουργού. Το ελληνικό σχολείο στενάζει κάτω από την αποδόμηση του ύστερου καπιταλισμού, ο οποίος έχει ως πρότυπό του τον αμαθή, υπερχρεωμένο και μοναχικό καταναλωτή και γι’ αυτό τσακίζει κάθε μηχανισμό εκπαίδευσης και κοινωνικοποίησης στο διάβα του. Η ‘πρόοδος’ του ελληνικού σχολείου κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης έχει εδώ και πάρα πολλά χρόνια εξοκείλει στην ‘προσαρμογή’ (δηλαδή στην διάλυση) σε αυτά τα πρότυπα. Είναι αυτό που ο Μισεά ονόμασε την ‘εκπαίδευση της αμάθειας’. Ε, λοιπόν, ο Ανδρέας Σπύρου μας προσφέρει την ελληνική εκδοχή αυτής της προβληματικής…

Σκά-τζόχοιρος


2 Σχόλια

ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΕ

ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ, ΠΕΜΠΤΗ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009 ΣΤΙΣ 6 μμ

ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΒΕΤΟ ΣΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥΡΚΙΑ

Όλα αυτά τα χρόνια, μεθοδικά, Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι Ατλαντιστές διέλυσαν τα Βαλκάνια, στρώνοντας το χαλί στην Τουρκία προκειμένου να αναδειχθεί σε περιφερειακή υπερδύναμη και να εξουσιάσει την ευρύτερη περιοχή. Οι ταγοί του αυταρχικού καθεστώτος της Άγκυρας οραματίζονται ένα νεο-οθωμανικό μέλλον, και γι’ αυτό ένας από τους μεγαλύτερους εκφραστές του, ο Νταβούτογλου πριν από μερικές εβδομάδες στο Σαράγεβο καλούσε τους λαούς να «επωφεληθούν» από την υπό ανοικοδόμηση Οθωμανική Ειρήνη στα Βαλκάνια.

Κομβικό ρόλο σ’ αυτήν την διαδικασία παίζει και η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και μάλιστα με τους όρους και τις συνθήκες που πραγματοποιείται σήμερα. Χωρίς αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, χωρίς αναγνώριση της κυπριακής δημοκρατίας, χωρίς άρση του casus belli, χωρίς αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων, και του μικρασιατικού ελληνισμού, χωρίς αναγνώριση του καθεστώτος του Αιγαίου και συνέχιση των παραβάσεων και παραβιάσεων.  Πρόκειται για μια εξέλιξη που θα απελευθερώσει όλες τις πολιτικές, οικονομικές και δημογραφικές τάσεις υποταγής της Ελλάδας αλλά και ολόκληρων των Βαλκανίων, και ταυτόχρονα θα υπονομεύσει οποιαδήποτε προοπτική απαγκίστρωσης των Ευρωπαϊκών λαών από το άρμα του Ατλαντισμού. Πρώτο θύμα των εξελίξεων αυτών θα είναι η Κύπρος, η οποία προετοιμάζεται να παραδοθεί σ’ ένα έκτρωμα πολύ χειρότερο από αυτό του Ανάν, μια συμφωνία η οποία θα την παραδώσει ως το πρώτο πιάτο στη Οθωμανική σφαίρα επιρροής.

Ενόψει των εξελίξεων του Δεκέμβρη, που θα κρίνουν πολλά, τόσο σε ό,τι αφορά στην ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε., όσο και για την Κύπρο και το Σκοπιανό, τα μεγάλα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα των ΗΠΑ, των Βρετανών και των Τούρκων έχουν επιστρατεύσει λυτούς και δεμένους, προκειμένου να δεχθούμε μοιρολατρικά την ακύρωση της εθνικής μας ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας. Οι ελληνικές άρχουσες τάξεις, τα «τζάκια» και οι «νταβατζήδες» έχουν προ πολλού συμφωνήσει με το αζημίωτο να υποταχθούν στα οθωμανικά Βαλκάνια του 21ου αιώνα.

Εμείς, από την πλευρά μας, δεν μπορούμε να καθόμαστε άβουλοι θεατές της προετοιμαζόμενης υποδούλωσής μας. Πρέπει με κάθε θυσία να αποφύγουμε το μέλλον που μας ετοιμάζουν, μιας χώρας ραγιάδων και γκαρσονιών, μιας ημι-τουρκικής και ημι-ευρωπαϊκής επαρχίας. Να αμφισβητήσουμε το δρόμο που μας έφερε μέχρι εδώ, και μας έχει βυθίσει στην κοινωνική κρίση, την οικονομική κατάρρευση και την εθνική ταπείνωση.

Ήρθε η στιγμή να βάλουμε φρένο στο σάπιο μεταπολιτευτικό καθεστώς που σήμερα μας έχει δέσει τα χέρια. Η Ελλάδα μπροστά σ’ αυτές τις κρίσιμες συνθήκες χρειάζεται έναν λαό-ακρίτα, ζωντανό, κινητοποιημένο από ένα όραμα για ελευθερία, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.

Φτάνει πια! Ο ελληνικός λαός πρέπει να αρνηθεί να μεταβληθεί σε πειραματόζωο των ισχυρών. Η αντίσταση είναι εφικτή. Αρκεί να αντιπαραθέσουμε ένα όραμα βαλκανική ενότητας και αποκλεισμού της τουρκικής υποταγής των Βαλκανίων, και να δούμε την Κύπρο όχι σαν βαρίδι αλλά σαν ευκαιρία του ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟ

– ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ  ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ & ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ –

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ

ΕΞΩ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ ΚΑΛΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ:

«ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ», «ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΓΩΝΑ ΚΥΠΡΟΥ» (ΣΑΚ), ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «Η ΑΡΓΩ», ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΑΡΔΗΝ», ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΡΗΞΗ», ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ»


5 Σχόλια

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε η μύγα

Φαίνεται πως, πες-πες, οι ακάματοι προπαγανδιστές της ελληνοτουρκικής φιλίας έχουν στερέψει τόσο πολύ, ώστε καταλήγουν και γράφουν αυτά που έγραφε στην χθεσινή Ελευθεροτυπία, ο Άρης Αμπατζής.

Ο Αμπατζής, που λέτε, έκατσε κι έγραψε κοτζάμ 680 λέξεις για το ταξίδι μίας μύγας, η οποία μπήκε στο αυτοκίνητό του στην Κωνσταντινούπολη για να βγει πολλές ώρες αργότερα στα Μέγαρα. Με αφορμή τη μύγα, κατήγγειλε τα οδικά, θαλάσσια και αεροπορικά ελληνοτουρκικά δίκτυα μεταφορών τα οποία δεν φέρνουν όσο κοντά θα έπρεπε τους δύο γείτονες.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, καλούσε επιπλέον τον ελληνικό λαό, να ξεσηκωθεί σε κινητοποιήσεις προκειμένου να πυκνώσουν τα λογιών-λογιών δρομολόγια με την Τουρκία. Να κάνουμε πορείες, πεζοί ή με τα ποδήλατα, προκειμένου να πείσουμε τον ελληνικό και τον τουρκικό κρατικό καπιταλισμό (sic!) να μας φέρει πιο κοντά.

Κι όλα αυτά, πάντα με σύμβολο τη μύγα. Αυτή τη μύγα που μπήκε στο πάρκινγκ της Πόλης και εξήλθε περιχαρής στα μεγαρείτικα ορνιθοτροφεία.

Φαίνεται πως οι νεοφαναριώτες, στον αγώνα να προωθήσουν τον νεοθωμανισμό τους, έχουν επιστρατεύσει ακόμα και το βασίλειο των εντόμων.

———-

Υ.Γ.1 Η Τουρκία είναι μία υπερ-εξοπλισμένη περιφερειακή υπερδύναμη, η οποία από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης κι έπειτα έχει δεδηλωμένη—υπό τις ευλογίες των Αμερικανών— στρατηγική την αποκατάσταση μίας σφαίρας επιρροής στα εδάφη που κατείχε άλλοτε ως Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σ’ αυτά τα πλαίσια, η κύρια μερίδα των ελληνικών αρχουσών τάξεων (εφοπλιστές, προμηθευτές, εργολάβοι, καναλάρχες, πολιτικοί) έχει ως στρατηγική της, την οικοδόμηση στενότατων σχέσεων με το τουρκικό κατεστημένο με σκοπό την από κοινού ανάληψη μεγάλων μπίζνες στην περιοχή, αδιαφορώντας για το εάν αυτές ακριβώς οι σχέσεις θέτουν σε κίνδυνο την ανεξαρτησία και την αυτοδιάθεση της ίδιας της Ελλάδας. Γι’ αυτό και εμείς τους ονομάζουμε νεοφαναριώτες διότι έχουν παρόμοια στάση με τους αστούς του Φαναριού, που αντιτάσσονταν στην προοπτική μιας ελληνικής εθνικοαπελευθερωτικής επανάστασης ακριβώς διότι διατηρούσαν τεράστια συμφέροντα στα πλαίσια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι νεοφαναριώτες ενσαρκώνουν την ελληνική εκδοχή του πλανητικά κυρίαρχου φιλελευθερισμού.

Υ.Γ.2 Τι παίρνουν οι αρχισυντάκτες στην Ελευθεροτυπία και δεν μας δίνουν;

Υ.Γ.3 Για να έχει καταπέσει η ελληνοτουρκική προπαγάνδα σε τέτοια επίπεδα γελοιότητας, πάμε καλά.