Ιθαγενείς


Σχολιάστε

Πληθυσμός, μετανάστευση και παγκοσμιοποίηση

του Χέρμαν Ντέιλι από το Άρδην τ. 89 που κυκλοφορεί

Η παγκοσμιοποίηση δεν είναι διεθνοποίηση, αλλά κατάργηση των εθνικών συνόρων –ανοίγοντας το δρόμο όχι μόνο στην ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων και προϊόντων αλλά, επίσης, κατ’ ουσίαν, στην ελεύθερη μετακίνηση (ή ανεξέλεγκτη μετανάστευση) των τεράστιων αποθεμάτων εργατικού δυναμικού από περιοχές με ραγδαία δημογραφική ανάπτυξη. Οι συνέπειες για τις εθνικές οικονομίες θα μπορούσαν να αποβούν τραγικές. Συνέχεια


Σχολιάστε

Βολιβία: Νέες εθνικοποιήσεις

Τα σχέδια του Μοράλες για την εναλλακτική ηλεκτροδότηση

Του Φρεντερίκο Φουέντες από τη Ρήξη (φ.85)

 Ο πρωθυπουργός της Βολιβίας, Έβο Μοράλες, χρησιμοποίησε για άλλη μια φορά το συμβολικό φορτίο της 1ης Μαΐου, παγκόσμιας ημέρας των εργατών, για να ανακοινώσει το τελευταίο σχέδιο εθνικοποίησης της κυβέρνησής του. Αυτή τη φορά επρόκειτο για την κρατικοποίηση της  TDE, θυγατρικής της ισπανικής REE, εταιρείας που ελέγχει το ηλεκτρικό δίκτυο της Βολιβίας. Συνέχεια


Σχολιάστε

Το παράδειγμα της Βολιβίας

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, στο απόγειο του νεοφιλελευθερισμού, ξεκίνησε ένα κύμα ιδιωτικοποιήσεων των Εταιρειών Ύδρευσης, τις οποίες προωθούσε το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα κυρίως στη Λατινική Αμερική εντάσσοντάς τες σε ένα πλαίσιο προγράμματος του ΔΝΤ με τον ειρωνικό τίτλο «Ανάπτυξη και Εξάλειψη της Φτώχειας» με στόχο δήθεν να διασφαλίσουν την οικουμενική πρόσβαση στο νερό.

Συνέχεια


1 σχόλιο

Η μισή μου καρδιά…

Εδώ λέει ότι η εξεγερμένη νεολαία της Αλεξάνδρειας έχει αυτο-οργανωθεί για την προστασία της βιβλιοθήκης της πόλης. Στην Ελλάδα μέχρι που θα την καίγανε σε τίποτα μπάχαλα. Αυτή είναι η απόσταση που μας χωρίζει από μια πραγματική, αυθεντική επανάσταση -σαν αυτή που γίνεται εκεί.

Κατά τα άλλα, η μισή μου καρδιά γιατρέ, στην Αίγυπτο συγκλονίζεται…

Υ.Γ. Για μια βαθύτερη ανάλυση, θα επιστρέψουμε αύριο με ένα κείμενο από την αυριανή Ρήξη….


1 σχόλιο

«Η Γενοκτονία μού άνοιξε τα μάτια»


…διαρκώς επαναλαμβάνω την υποκρισία των Ηνωμένων Πολιτειών, της Τουρκίας αλλά και άλλων κρατών, που εκδηλώνεται με την άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και των Ασσυρίων από τους Οθωμανούς Τούρκους…

Συνέντευξη στην Ελενα Kιουρκτση

17 Αυγούστου είναι μια καλή ημερομηνία για να παραμείνει η πρωτεύουσα άδεια λόγω καλοκαιρινών διακοπών, όχι όμως και τόσο ευνοϊκή για να «υποδεχτεί» έναν πραγματικό καλλιτέχνη-ακτιβιστή όπως ο Σερτζ Τανκιάν. Μια καθ’ όλα ζεστή συναυλία, με απογοητευτικά λίγο -αλλά μυημένο- κόσμο, παλλόμενες αρμένικες σημαίες και ειλικρινή ενθουσιασμό παρά τον άθλιο ήχο – η οκταμελής κλασική ορχήστρα ήταν σαν να μην υπήρχε. Κάποιες ώρες νωρίτερα, συναντηθήκαμε με τον Τανκιάν στο TerraVibe Park όπου θα εμφανιζόταν, έχοντας την οικειότητα δύο ανθρώπων που τους ενώνει η αρμένικη καταγωγή τους, τέσσερις έως τώρα αποκλειστικές συνεντεύξεις αλλά και οι πολλές κοινές απόψεις. «Αρμένιοι και Ελληνες έχουν στενούς ιστορικούς και πολιτισμικούς δεσμούς. Επαιξα πριν από λίγες μέρες για πρώτη φορά στο Ερεβάν στην Αρμενία και τώρα η Αθήνα ολοκληρώνει αυτή την πολιτισμική σύζευξη. Εχω πολλούς Ελληνες φίλους στις ΗΠΑ και πράγματι υπάρχει τεράστια συγγένεια, τόσο στην κουλτούρα όσο και στα ήθη και έθιμά μας. Δεν ξέρεις πόσο συγκινημένος αισθάνομαι που θα παίξω στη χώρα του Αισχύλου και των μεγάλων τραγικών».

Ο τρόπος που μιλάει αλλά και τα θέματα που συνήθως συζητά και τον απασχολούν, τον κάνουν να μοιάζει κάτι μεταξύ ιδιόρρυθμου καθηγητή φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο και βαθιά σκεπτόμενου σπουδαστή που λουφάζει «ύποπτα», στα πίσω θρανία της τάξης. Ο Τανκιάν είναι ένας 43χρονος έφηβος που επιμένει να είναι ο εαυτός του, μεταδίδοντας στον συνομιλητή του τη χαρακτηριστική «ζεν» πραότητα που τον διακρίνει.

Η Γενοκτονία

Συνέχεια


Σχολιάστε

2η Πανελλαδική Συνάντηση Νεολαίας Άρδην -Ρήξη


Η 2η Πανελλαδική Συνάντηση των Ιθαγενών (νέες και νέοι του Άρδην και της Ρήξης) στην Άνω Γατζέα Πηλίου ολοκληρώθηκε, αφήνοντας σε όλους μας μια αισιοδοξία, πως παρά την διάλυση των συλλογικών δομών και οραμάτων, υπάρχουν νέοι και νέες σε όλη την Ελλάδα, που είναι σε θέση να συμβάλλουν καθοριστικά στην ανασυγκρότηση της ελληνικής νεολαίας και κατ’ επέκταση της ελληνικής κοινωνίας.

Σε ένα μαγευτικό φυσικό περιβάλλον περισσότεροι από 70 νέες/οι, συναντήθηκαν, συζήτησαν, διασκέδασαν, μαγείρεψαν και καθάρισαν συλλογικά, δείχνοντας μας πως το στοίχημα της 2ης εναλλακτικής συνάντησης κερδίθηκε. Την ίδια στιγμή που η ελληνική νεολαία αγωνία για τα αδιέξοδα της γενιάς της και επιλέγει τις κονσερβοποιημένες διακοπές των καταναλωτικών παραδείσων, εμείς σε μια αυτοργανωμένη εναλλακτική κατασκήνωση, βρήκαμε ξανά όλες εκείνες τις έννοιες που ο αδηφάγος ανταγωνισμός παλεύει να τις καταργήσει. Κουβεντιάσαμε θέματα που αφορούν εμάς, τους νέους του σχολείου, του πανεπιστημίου και της εργασίας. Θέματα που αφορούν τη μοίρα της χώρας, τη σύνθεση και τις αντιφάσεις της ελληνικής κοινωνίας. Μιλήσαμε για τον τρόπο ζωής μας, το χαρακτήρα και τις πρακτικές της νεανικής αμφισβήτησης, τα παραδείγματα άλλων νεανικών οργανώσεων και ομάδων.

Παράλληλα περιηγηθήκαμε στα μονοπάτια του Πηλίου, ψήσαμε το δικό μας ψωμί στο ξυλόφουρνο του χωριού, καθαρίσαμε όσες γωνιές μπορούσαμε για να κατασκηνώσουμε δίπλα στη φύση. Τραγουδήσαμε σκοπούς που το σύστημα θέλει πεισματικά να τους στείλει στα χρονοντούλαπα της ιστορίας. Δημιουργήσαμε και παίξαμε αυτοσχέδια παράσταση κουκλουθεάτρου και πολλά άλλα.

Σε όλες και όλους μας έμεινε ένα χαμόγελο ικανοποίησης και η αισιοδοξία πως αξίζει το κόπο να συνεχίσουμε, να παλεύουμε για ένα συνθετικό εναλλακτικό όραμα για το τόπο μας. Να συνεχίσουμε με μεγαλύτερη ένταση την προσπάθεια οικοδόμησης μια εναλλακτικής νεανικής κοινότητας βασισμένης στην αλληλεγγύη και τη συνεργασία.

Δεν θα μπορούσαμε τέλος να μην ευχαριστήσουμε το Μουσείο της Ελίας και του Λαδιού και όλους τους κατοίκους της Άνω Γατζέας που πρόθυμα μας δέχτηκαν και μας βοήθησαν στη διοργάνωση του εναλλακτικού Κάμπινγκ.

Καλή μας αντάμωση (στη ΔΕΘ)!!!

περισσότερα από τις αναμνήσεις μας…:

Κάμπινγκ των Ιθαγενών στην Άνω Γατζέα Πηλίου


Σχολιάστε

Οι ρίζες του σιωνιστικού φονταμενταλισμού

Μια οργάνωση της κοινωνίας που θα καταργούσε τις προϋποθέσεις του εμπορίου, και κατά συνέπεια τη δυνατότητα του εμπορίου, θα έκανε αδύνατη την ύπαρξη του Eβραίου. Η θρησκευτική του συνείδηση θα διαλυόταν σαν άψυχος καπνός μέσα στον πραγματικό ζωογόνο αέρα της κοινωνίας.
Από την άλλη μεριά, όταν ο Eβραίος αναγνωρίζει ως ανίσχυρη αυτή την πρακτική του ουσία κι εργάζεται για την εξάλειψή της, τότε βγαίνει έξω από το πλαίσιο της μέχρι τώρα εξέλιξής του προς την καθαρά ανθρώπινη χειραφέτηση, και στρέφεται ενάντια στην ακραία πρακτική έκφραση της ανθρώπινης αυτοαλλοτρίωσης…
Έτσι, ανακαλύπτουμε στον ιουδαϊσμό ένα καθολικό σύγχρονο αντικοινωνικό στοιχείο, που, διαμέσου της ιστορικής εξέλιξης, όπου οι Eβραίοι συνείργησαν με ζήλο προς αυτή την κακή κατεύθυνση, έφτασε ως το τωρινό του ύψος, σ’ ένα ύψος που πρέπει κατ’ ανάγκην να διαλυθεί.
Καρλ Μαρξ, Το ΕβραΪκό Ζήτημα

Όταν ο Μαρξ στα 1843 έγραφε Το Εβραϊκό Ζήτημα, και πρότεινε ως λύση του την κατάργηση της ίδιας της κοινωνίας που δημιουργεί τον «Eβραίο», δηλαδή την κατάργηση της εμπορευματικής κοινωνίας, δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι, 165 χρόνια μετά, το ίδιο ζήτημα θα συνέχιζε να βρίσκεται στην καρδιά των προβλημάτων του σύγχρονου κόσμου: Πράγματι, από την άνοδο του ναζισμού στη Γερμανία μέχρι τον επεκτατισμό στην Παλαιστίνη και τις απειλές για πυρηνικό ολοκαύτωμα στο Ιράν, το «εβραϊκό ζήτημα» παραμένει εξ ίσου, αν όχι και περισσότερο, παρόν, τόσο με την έννοια που του έδινε ο Μαρξ, ως έκφραση του Κεφαλαίου και της εμπορευματικής κοινωνίας, όσο και με τη γεωπολιτική και ιδεολογική του σημασία, ως το ζητημα που έχει προξενήσει έναν χωρίς προηγούμενο πόλεμο των πολιτισμών, ιδιαίτερα μεταξύ του Ισλάμ και των «θρησκειών της Βίβλου», δηλαδή του Ιουδαϊσμού και του δυτικού Xριστιανισμού.