Ιθαγενείς

Για μια χαμένη ανθρωπιά

1 σχόλιο

 

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που ένα γεγονός που συμβαίνει ξαφνικά σου αποκαλύπτει πράγματα που ωρίμαζαν για χρόνια, συνθήκες που χωρίς να το συνειδητοποιείς άλλαζαν γύρω σου οδηγώντας σε μια νέα κατάσταση. Δεν έχει σημασία αν έχεις διαβάσει ή ακούσει γι’ αυτό, μόνο όταν το δεις να συμβαίνει μπροστά σου νιώθεις τον πραγματικό του αντίχτυπο και το μέγεθος των αλλαγών που έχουν συντελεστεί με τα χρόνια.

Την περασμένη Τετάρτη το πρωί, κατέβηκα από το στέκι του Άρδην και της Ρήξης στη Θεσσαλονίκη και έστριψα στην οδό Δωδεκανήσου. Ήταν μια καθημερινή σαν όλες τις άλλες με τον τυπικό χαμό από πεζούς, μηχανάκια και αυτοκίνητα να χώνονται από δω κι από κει μέσα στο μόνιμο θόρυβο του κυκλοφοριακού. Θα είχα πάρει κι εγώ τη μηχανή μου και θα είχα φύγει για τη δουλειά και μάλλον ούτε καν θα θυμόμουν αυτή τη μέρα αν δεν τραβούσε την προσοχή μου μια μαυροφορεμένη φιγούρα μπροστά στα Goody’s της Δωδεκανήσου. Ήταν μια ηλικιωμένη γυναίκα μεγάλης ηλικίας, ντυμένη στα μαύρα σαν τις γιαγιάδες στα χωριά, με μαντήλι στο κεφάλι και μαύρη πλεκτή ζακέτα, η οποία ακουμπούσε όρθια σε μια απ’ τις κολώνες του εστιατορίου με κλειστά τα μάτια. Φαινόταν από μακριά ότι είχε κάποιο πρόβλημα, ωστόσο όλοι περνούσαν δίπλα της σαν να μην υπήρχε εκεί. Την πλησίασα και τη ρώτησα αν ήταν καλά, αλλά αυτό που μου αποκρίθηκε με άφησε άφωνο. Μου είπε ότι είχε χαθεί, ότι ο σύζυγός της ήταν βαριά άρρωστος στο νοσοκομείο Παπανικολάου και ότι είχε περπατήσει από κει ως το Βαρδάρη γιατί δεν είχε καθόλου χρήματα. Κοίταξα με δυσπιστία τις σκονισμένες παντόφλες που φορούσε και σκέφτηκα τα δέκα και βάλε χιλιόμετρα ως το Παπανικολάου έξω απ’ τη Θεσσαλονίκη χωρίς να μπορώ να πιστέψω στα αυτιά μου. Πήρα ένα, δύο χυμούς κι ένα νερό από το περίπτερο γιατί η γιαγιά μου φαινόταν στα όρια της αφυδάτωσης, κάτσαμε σ’ ένα τραπεζάκι και τη ρώτησα που ήθελε να πάει ή αν υπήρχε κάποιος που θα ήθελε να ειδοποιήσω. Μου απάντησε ότι ήθελε να πάει στη μητρόπολη της Θεσσαλονίκης, όπου θα έβρισκε κάποιον ιερέα που θα τη βοηθούσε και θα έμενε εκεί το βράδυ. Είχε απογοητευτεί γιατί ήταν πάνω από μία ώρα πάνω στη Δωδεκανήσου και κανείς δεν της είχε δώσει την παραμικρή σημασία.
Αφού έφυγε με ταξί για τη μητρόπολη, πολλές σκέψεις πέρασαν απ’ το μυαλό μου σχετικά με το πώς ζούμε σ’ αυτήν την πόλη και το πώς έχουμε γίνει αδιάφοροι στον πόνο και τα προβλήματα των συνανθρώπων μας. Αυτή η γυναίκα θα μπορούσε να είναι η γιαγιά μας ή η μητέρα μας. Είναι δυνατόν κανείς από τους οδηγούς, που σίγουρα την είδαν να κατεβαίνει απ’ το δρόμο του Παπανικολάου να μη σταμάτησε να την πάει στον προορισμό της; Όλοι αυτοί που πέρασαν δίπλα της στο κέντρο της πόλης για ποιο λόγο δεν κοντοστάθηκαν για να δώσουν ένα χέρι βοήθειας; Τι συνέβη στους Έλληνες και έχασαν την ανθρωπιά και το φιλότιμό τους; Ένας λαός με μακραίωνη ιστορία αλληλοβοήθειας και φιλοξενίας έχει φτάσει στο σημείο να εγκλωβιστεί τόσο ασφυκτικά στο κυνήγι του επιούσιου και των ατομικών του υποθέσεων που έχει κλείσει την πόρτα στον διπλανό, όποιο κι αν είναι το πρόβλημά του. «Ας πρόσεχε», είναι η προσφιλής ατάκα για την όποια ατυχία χτυπήσει κάποιον εκτός από τον νούμερο 1, δηλαδή «ΕΜΑΣ».
Αναρωτήθηκα πολλές φορές αν τελικά η γιαγιά βρήκε τελικά αυτόν τον καλό ιερέα στη μητρόπολη κι αν όλα πήγαν καλά, αλλά η αλήθεια είναι πως ενώ το συγκεκριμένο περιστατικό με συγκλόνισε, αισθάνθηκα ταυτόχρονα πως δεν έκανα όλα όσα θα μπορούσα να είχα κάνει. Έπρεπε κι εγώ να φύγω για τη δουλ0ειά.

Dean M.

Advertisements

One thought on “Για μια χαμένη ανθρωπιά

  1. Τι να λέμε…
    Ο καθένας στο μικροσύμπαν του.
    ΓΙ αυτό και φτάσαμε στα τάρταρα που φτάσαμε.
    Περιστρεφόμαστε γύρω από τον άξονά μας και μόνο και δε βλέπουμε τίποτα πέρα από τη μύτη μας.
    Απάνθρωπα ανθρωπάκια εγωιστάκια.
    Τίποτα άλλο.
    (Καλή ξεκούραση στη γιαγιάκα και περαστικά στον άντρα της…)

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s