Ιθαγενείς

Το Κουτί της Πανδώρας: Άγιος Παντελεήμονας.

1 σχόλιο

Μετά και το τελευταίο προεκλογικό σποτ του Νικήτα Κακλαμάνη γίνεται ακόμα πιο εμφανές, πως πλέον κανείς δεν επιβιώνει πολιτικά στη συζήτηση για την μητροπολιτική Αθήνα, αν δεν μιλήσει για την μετανάστευση ή ειδικά για τον Άγιο Παντελεήμονα.

Σε αυτή τη συζήτηση ωστόσο είναι εμφανέστατη η αδυναμία των κομματιών της αριστεράς, όχι μόνο να παρέμβουν πολιτικά, αλλά και να εντοπίσουν θεωρητικά τις πραγματικές αντιφάσεις που γεννήθηκαν.

Αυτό το κενό, κλήθηκε να καλύψει το χθεσινό (11/11) ντοκιμαντέρ του Κώστα Βαξεβάνη για τον Άγιο Παντελεήμονα. Ο Κώστας Βαξεβάνης προσπάθησε να δώσει μια άλλη διάσταση στο ζήτημα. Να παρουσιάσει μια «κτηματομεσιτική» οπτική του φαινομένου της γκετοποίησης του Αγ. Παντελεήμονα.

Το μεγαλύτερο τμήμα της δουλειάς του, το αφιέρωσε, για να μας καταδείξει τις παράλληλες επενδυτικές ευκαιρίες που γεννά η υποβάθμιση μιας περιοχής στο κέντρο της μητρόπολης. Μας μίλησε δηλαδή για μια επενδυτική ελίτ, που αγοράζει σήμερα φθηνά σπίτια και μαγαζιά στην περιοχή, υπερτονίζουν καθημερινά την αθλιότητα της περιοχής με σκοπό την περεταίρω μείωση της αγοραστικής αξίας των «ευκαιριών» της περιοχής και συμβάλλουν από μεριάς τους καθοριστικά στην διεύρυνση των αντιθέσεων μεταξύ των ντόπιων κατοίκων και των μεταναστών. Την θέση αυτή ενίσχυσαν οι δηλώσεις επαγγελματιών των μεσιτικών γραφείων που κάνουν δουλειές στον Αγ. Παντελεήμονα και καθηγητές χωροταξίας του Πολυτεχνείου.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο προέβαλε πως οι ίδιοι άνθρωποι (επενδυτές) ζητούν το «καθάρισμα» και την αναβάθμιση της περιοχής ώστε να πολλαπλασιαστεί η αξία των επενδύσεών τους και των ιδιοκτησιών τους.

Πράγματι η διάσταση που θέτει ο εν λόγω δημοσιογράφος δεν είναι ανακριβής. Πόσο μάλλον αν σκεφτούμε πως μια παρεμφερής κερδοσκοπία της «κατοικίας», υπάρχει ήδη σε αυτή την περιοχή, με την υπενοικίαση εγκαταλελειμμένων μικρών σπιτιών σε δεκάδες οικονομικούς μετανάστες με ασύλληπτες οικονομικές απολαβές. Μπορεί όμως αυτή η διάσταση να αποδίδεται ως κυρίαρχη;

Ναι, όταν μια ορισμένη αριστερά, δεν είναι σε θέση να αποδεχθεί το αδιέξοδο της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων, διότι έτσι θα έπρεπε να μαλώσει με το «χυλό» που εξέθρεψε τα τελευταία χρόνια.

Ναι, μπορεί να αποδίδεται ως κυρίαρχη όταν μια ορισμένη αριστερά δεν μπορεί να συνθέσει καμία άποψη έξω από τον στυγνό οικονομισμό, χωρίς να υπάρχει ντόπιος ταξικός εχθρός ή κεκαλυμμένα οικονομικά συμφέροντα.

Ναι, πρέπει να κυριαρχήσει η διάσταση αυτή, όταν η διανόηση των κύκλων αυτών, προχώρησε στην «πνευματική» μονοκαλλιέργεια του εθνομηδενισμού παράλληλα με μια εξιδανικευμένη θεώρηση του κοσμοπολιτισμού, χωρίς καμία ουσιαστική επισκόπηση των αντιφάσεων που γεννά. Χωρίς καμία θεωρητική πρόταση για την αντιμετώπιση των τελευταίων.

Πρέπει να κυριαρχήσει αυτή η λογική, ώστε οι εκπρόσωποι της κοινοβουλευτικής και έξω-κοινοβουλευτικής Αριστεράς στο δημοτικό συμβούλιο, να έχουν ένα πεδίο να συνθέσουν μια στοιχειώδη αντιπολιτευτική στάση στις ναζιστικής εμπνεύσεως κορώνες του Μιχαλολιάκου για το θέμα της πλατείας, χωρίς να ακουμπούν την εθνική διάσταση του ζητήματος.

Έτσι ο κύριος Βαξεβάνης, επέλεξε μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ, Μαριναλέντα, η Γη της Ουτοπίας (μια γωνιά της Ισπανίας, που πολλαπλά προβάλλεται στην Ελλάδα από τους προαναφερθέντες κύκλους), να μας παρουσιάσει τη θεμέλια αφετηρία, της κριτικής της αριστεράς για το ζήτημα, μετά την αποτυχία της παλιάς οπτικής και πρακτικής.

Φυσικά βέβαια, για να καταστεί «αντικειμενική» και ουδέτερη η δουλειά του αφιέρωσε και ένα μικρό τμήμα στην παρουσίαση και της κυρίαρχης οπτικής. Αυτής των αδιεξόδων που προκύπτουν από τη γκετοποίηση της περιοχής, την εξαθλίωση των οικονομικών μεταναστών και την απουσία οποιασδήποτε πολιτικής ενσωμάτωσης. Εκεί άφησε λίγο τηλεοπτικό χρόνο στους κατοίκους της περιοχής και τους οικονομικούς μετανάστες να παρουσιάσουν τις απόψεις τους αλλά…και σε ηθοποιούς και καλλιτέχνες για να «αμβλύνουν» τις «άναρχες» φωνές των προαναφερθέντων.

Η πραγματικότητα είναι μια. Η παραλλαγή της ατζέντας, δεν είναι λύση για το ζήτημα, πολλαπλά δε, συσπειρώνει και νομιμοποιεί την ωμότητα των φασιστικών κύκλων της Χρυσής Αυγής. Απεναντίας η τοποθέτηση στις πραγματικές αντιφάσεις και τα αδιέξοδα που έχουν γεννηθεί είναι η μόνη απτή απάντηση στις «τελικές λύσεις» που προωθούνται τελευταία. Πέρα λοιπόν από τη θέαση της δουλειάς του Βαξεβάνη ή τις θέσεις όλων των χώρων για το θέμα, νομίζω πως έχει σημασία κανείς να διαβάσει το τεύχος 77 του περιοδικού Άρδην  (http://ardin.gr/taxonomy/term/908) και το αφιέρωμά που υπάρχει εκεί για το ζήτημα.

 

Βαρούλκος

Advertisements

One thought on “Το Κουτί της Πανδώρας: Άγιος Παντελεήμονας.

  1. ενταξει αλλα το αβγο εκανε την κοτα?
    εννοω η ανεξελεγκτη λαθρομεταναστευση η μεγαλυτερη της ηπειρου σε ενα μικρο κρατος σαν το δικο μας λογικο δεν ειναι να προκαλεσει τα προβληματα που καθημερινα παρατηρουμε στο κεντρο της Αθηνας..και μετα φυσικα να πλακωσουν και οι μεσιτες…δεν ειναι ομως οι μεσιτες που γεννησαν το προβλημα

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s