Ιθαγενείς

Πως θα κάνουμε τη ζωή μας ποδήλατο!

Σχολιάστε

Έχουμε παρκαρισμένα έξω από το σπίτι σας ένα αυτοκίνητο κι ένα ποδήλατο. Τι από τα δύο θα διαλέξετε για να πάτε στη δουλειά σας;

Η απάντηση είναι προφανής. «Πώς θα πάω στη δουλειά μου με το ποδήλατο;». Κι έπειτα ξεκινά ένας μακρύς κατάλογος από προβλήματα που δεν μας αφήνουν να χρησιμοποιήσουμε το ποδήλατο ως μέσο μετακίνησής μας μέσα στην πόλη. Κατ’ αρχήν το πιο σημαντικό ζήτημα είναι αυτό της ασφάλειας στο δρόμο. Πώς μπορούμε να νιώσουμε ασφαλείς κυκλοφορώντας δίπλα σε άλλου μεγέθους, όγκου και ταχύτητας μεταφορικά μέσα, όπως τα αυτοκίνητα; Έπειτα, με τι κουράγιο θα πηγαινοερχόμαστε στις δουλειές μας, όταν ήδη το πρόγραμμά μας είναι εξοντωτικό; Και αν σε αυτά προσθέσουμε και τις ανηφορο-κατηφόρες και τον κόντρα αέρα που ενίοτε θα έχουμε, κουραζόμαστε πριν καν ξεκινήσουμε! Μετά περνάμε στο μεγάλο ζήτημα των καιρικών συνθηκών. Το χειμώνα μας περιμένουν τα προβλήματα της βροχής, και το καλοκαίρι, επειδή ακριβώς το ποδήλατο απαιτεί κόπο για να μας μετακινήσει, συνεπάγεται αρκετό ιδρώτα. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να κουβαλάμε έξτρα ρούχα μαζί μας, χώρια τα υπόλοιπα που ενίοτε χρειάζεται να κουβαλάμε, που σημαίνει ότι με κάποιο τρόπο θα πρέπει να κουβαλάμε και τις τσάντες μας. Αν αναλογιστεί κανείς όλα αυτά είναι αδύνατο να πιστέψει πως θα μπορούσε στην αρχική ερώτηση να απαντήσει: «Θα πάρω το ποδήλατο!»

Κι όμως, σε πείσμα όλων αυτών, πληθαίνουν οι άνθρωποι που επιλέγουν το ποδήλατο για τις μετακινήσεις τους. Και πώς έλυσαν όλα αυτά τα ζητήματα; Ρωτήσαμε μερικούς ποδηλάτες για να μας πούνε τη γνώμη τους!

Αρχικά, ως προς το ζήτημα της ασφάλειας, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να διεκδικούμε το δικαίωμα να υπάρχουμε στο δρόμο. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει συνεχώς να διεκδικούμε ποδηλατόδρομους, που θα μας παρέχουν έτσι την ασφάλεια για τις μετακινήσεις μας. Μέχρι να συμβεί αυτό, όμως, είμαστε αναγκασμένοι να χρησιμοποιούμε τους ήδη υπάρχοντες δρόμους. Μέσα στην πόλη τις περισσότερες φορές τα αυτοκίνητα είναι ακινητοποιημένα και το ποδήλατο έχει το μεγάλο πλεονέκτημα να ελίσσεται ανάμεσά τους, χωρίς στην πραγματικότητα να τίθεται θέμα φόβου. Στις περιπτώσεις όμως που τα αυτοκίνητα κινούνται κανονικά, διεκδικούμε χώρο και δεν στριμωχνόμαστε στα δεξιά, γιατί μόνο έτσι είμαστε ορατοί και υπολογίσιμοι από τους οδηγούς και ταυτόχρονα δεν κινδυνεύουμε από αυτούς που βγαίνουν απότομα από τα στενά και αυτούς που στρίβουν σε αυτά.

Αν κάποιος μένει πολύ μακριά, για παράδειγμα πάνω από 15 χλμ., μπορεί να συνδυάσει διαφορετικά μέσα μεταφοράς, όπως προαστιακό, μετρό, ηλεκτρικό κ.λπ. και στη συνέχεια να χρησιμοποιήσει το ποδήλατό του. Επιπλέον, αν κάποιος μελετήσει τη διαδρομή που θα κάνει καθημερινά έτσι ώστε να αποφύγει μεγάλες ανηφόρες ή και κυκλοφοριακούς κόμβους με μεγάλη κυκλοφοριακή συμφόρηση, μπορεί το ποδήλατο να γίνει το πιο αποτελεσματικό μέσο. Ακόμα και μεγάλης ηλικίας άτομα μπορούν να κάνουν μικρές και μεσαίες διαδρομές, πόσο μάλλον οι νέοι. Εν τέλει, το ποδήλατο είναι θέμα συνήθειας, όσο κάνει κανείς τόσο γυμνάζεται και συνηθίζει, και αυτό που κάποτε φαινόταν βουνό γίνεται πεδιάδα.

Σε σχέση με τις καιρικές συνθήκες, το καλοκαίρι το ιδανικό θα ήταν να υπάρχουν στους χώρους εργασίας ντουσιέρες που να εξυπηρετούν όσους μετακινούνται με ποδήλατο και τον χειμώνα αρκεί να έχουμε τον απαραίτητο εξοπλισμό, όπως φτερά για το ποδήλατο και αδιάβροχα για να λύσουμε το πρόβλημα της βροχής. Ακόμα, τσάντες άνετα μεταφέρονται σε μια σχάρα ή στα πλάγια του ποδηλάτου. Στις μεγάλες πόλεις της Βόρειας Αμερικής, οι πιο γρήγοροι κούριερς είναι αυτοί με τα ποδήλατα, οι οποίοι κουβαλάνε τεράστιες τσάντες για τη μεταφορά των γραμμάτων και καμία εταιρεία με μηχανάκια δεν μπορεί να τους ξεπεράσει σε χρόνο.

Καμία από όλες αυτές τις δυσκολίες που προβάλουμε δεν είναι άλυτη. Μπορούμε να βρούμε ένα σωρό από διεξόδους που θα καταστήσουν εφικτό να γίνει το ποδήλατο το μέσο μεταφοράς μας. Ίσως το πιο σημαντικό από όλα είναι να το πάρουμε απόφαση. Ένας ποδηλάτης θα αντέστρεφε την αρχική ερώτηση και θα αναρωτιόταν πώς εντέλει το αυτοκίνητο μας εξυπηρετεί στην καθημερινή μας μετακίνηση όταν για αποστάσεις 10 λεπτών κάνουμε μισή ώρα και παραπάνω; Όταν θα πρέπει να ψάχνουμε άλλο τόσο για να το παρκάρουμε; Όταν οι τιμές της βενζίνης έχουν πλέον απογειωθεί; Όταν ξέρουμε ότι με το σύνολο των αυτοκινήτων μας παράγουμε τόσους ρύπους και τόση ηχορύπανση, που βουλιάζουμε τον πλανήτη μας; Όταν η τόσο καθιστική ζωή μάς βουλιάζει κι εμάς ακόμα πιο κάτω; Τι από τα δύο λοιπόν να διαλέξουμε;

 

Ktf19

Advertisements

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s