Ιθαγενείς

Κυκλοφορεί αύριο το νέο φύλλο της Ρήξης

Σχολιάστε

από τη Ρήξη φύλλο 67

Εκπαιδευτικός Καλλικράτης

Η κυβέρνηση σε μια προσπάθεια να αμβλύνει την αρνητική της δημοτικότητα μετά την ΔΕΘ, φέρνει στο προσκήνιο μια νέα πρόταση νομοσχεδίου για τη τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Με τον «εύηχο» τίτλο «εκπαιδευτικός Καλλικράτης» η κυρία Διαμαντοπούλου ουσιαστικά προσπαθεί να ανατρέψει τον χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που διαμορφώθηκε από το «σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ του ’82. Έτσι αντιγράφοντας το μοντέλο διοίκησης του ΓΑΠ, προχώρησε στην ίδρυση μιας «επιτροπής σοφών» από όλο τον κόσμο, οι οποίοι θα διαμορφώσουν μια ολοκληρωμένη πρόταση για τα ελληνικά Α.Ε.Ι. Οι μετέχοντες στην επιτροπή έχουν θητεύσει στα κατ’ εξοχήν νεοφιλελεύθερα και τεχνοκρατικά ιδρύματα του κόσμου, δείκτης των προθέσεων του υπουργείου.

Μέχρι στιγμή δεν έχουν συγκροτηθεί οι βασικές προοπτικές του νέου νόμου, σίγουρα όμως, ο σχεδιασμός του υπουργείου προσανατολίζεται σε τρεις κομβικές κατευθύνσεις. Πρώτον ο οικονομικός σχεδιασμός και η διαχείριση των δημόσιων πόρων θα γίνεται από εξωτερικούς, από την πανεπιστημιακή κοινότητα, διαχειριστές. Η επιλογή αυτή προέκυψε τόσο από τις αναιτιολόγητες σπατάλες των ιδρυμάτων, όσο και από τα υψηλά επίπεδα διαφθοράς των ίδιων των καθηγητών, οι οποίοι μετέτρεψαν τα ιδρύματα σε μηχανές εκμετάλλευσης ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο πρόθεση του υπουργείου είναι να συγχωνευθούν τμήματα και σχολές, με βάση τα κριτήρια αξιολόγησης και τον αριθμό σπουδαστών των ανώτατων ιδρυμάτων, προσπαθώντας να βάλει ένα φρένο στο μπάχαλο που γέννησε η ψηφοθηρική λογική «κάθε νομός και ΑΕΙ».

Τέλος, η υπουργός φαίνεται διατεθειμένη αφενός να εξορθολογήσει τις προσπάθειες οριστικής ενσωμάτωσης του Πανεπιστημίου στην ελεύθερη αγορά, με αναπροσαρμογές στον τρόπο εισαγωγής και φοίτησης. Αφετέρου να μειώσει από παντού το κόστος λειτουργίας των ΑΕΙ, προωθώντας ένα νέο μοντέλο χρηματοδότησης βασισμένο στους πόρους του «Καλλικράτη» και στην αγοραία αξιολόγηση των ιδρυμάτων, πάντοτε πίσω από το πρόσχημα της «μνημονιακής» λιτότητας.

Και μόνο οι προθέσεις του υπουργείου αρκούσαν για να διαμορφωθεί δημόσια ένα κλίμα πόλωσης στους χώρους των Α.Ε.Ι. Από τη μια μεριά, ο σκληρός πυρήνας του ακαδημαϊκού κατεστημένου, τοποθετήθηκε εξ αρχής ενάντια στις επικείμενες αλλαγές, πάντοτε με πρόφαση την «ακαδημαϊκότητα» και την αυτοτέλεια των ιδρυμάτων. Από την άλλη μεριά, ένα κύκλος «ριγμένων» ακαδημαϊκών εμφανίστηκε πρόθυμος να συνεργαστεί με τις υπουργικές προθέσεις, μεταφέροντας την αντιπαράθεση και στο εσωτερικό.

Το χορό αυτό συντόνισαν και οι φοιτητικές παρατάξεις, με πρωτοπόρα την ΠΑΣΠ που χαρακτήρισε «Casus belli» τις προτάσεις του υπουργείου, παράλληλα με τις ανοιχτές καταγγελίες των αριστερών παρατάξεων και ομάδων.

Όλα αυτά αποτελούν δείκτες μιας ενδεχόμενης αναταραχής στα Πανεπιστήμια όλης της χώρας. Καταρχήν μια πρώτη αντιπαράθεση θα εκφραστεί στις τάξεις των ακαδημαϊκών, που θα αντανακλά τα στρατόπεδα που είχαν διαμορφωθεί από το Δεκέμβρη του 2008. Τώρα όμως λείπει το πέπλο του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ που εξοβέλιζε τις ανοιχτές κεντρικές αντιπαραθέσεις.

Μια αντίστοιχη κίνηση θα παρατηρηθεί και στους φοιτητικούς κύκλους, με μια ουσιαστική διαφορά από τις παρελθούσες κινηματικές πρωτοβουλίες. Σε ένα ενδεχόμενο φοιτητικό κίνημα, θα στρατευτούν λαϊκότερα στοιχεία, θιγόμενα από την χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας, τα οποία θα επιδιώξουν ένα λαϊκότερο προσανατολισμό στις διεκδικήσεις του κινήματος.

Απέναντι σε αυτή τη διάσταση, για να μη διαλυθεί και αποδεκατιστεί η νεανική ενεργοποίηση οφείλουμε να συντονίσουμε στους φοιτητικούς κύκλους μια διττή κίνηση.

Από τη μια να μη κλείσουμε τα μάτια στη σημερινή πραγματικότητα των Πανεπιστημίων. Να βαδίσουμε αντιπαραθετικά στη συντεχνία των καθηγητών και στον «αγώνα» διατήρησης των προνομίων τους. Να βαδίσουμε απέναντι στην κυρίαρχη ιδέα που συντονίζει την εκπαιδευτική δραστηριότητα και να αφήσουμε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τις περπατημένες αναλύσεις, τα τσιτάτα και τις πρακτικές των ηγεμονικών μηδενιστικών κύκλων.

Από την άλλη, να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, στην κατανόηση των αδιεξόδων της ελληνικής κοινωνίας μετά την υπαγωγή μας στο Μνημόνιο και να θέσουμε στους άξονες εξόδου από την κρίση, τις βάσεις μιας συνθετικής πρότασης για την Παιδεία.

Advertisements

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s