Ιθαγενείς

«Η Γενοκτονία μού άνοιξε τα μάτια»

1 σχόλιο


…διαρκώς επαναλαμβάνω την υποκρισία των Ηνωμένων Πολιτειών, της Τουρκίας αλλά και άλλων κρατών, που εκδηλώνεται με την άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και των Ασσυρίων από τους Οθωμανούς Τούρκους…

Συνέντευξη στην Ελενα Kιουρκτση

17 Αυγούστου είναι μια καλή ημερομηνία για να παραμείνει η πρωτεύουσα άδεια λόγω καλοκαιρινών διακοπών, όχι όμως και τόσο ευνοϊκή για να «υποδεχτεί» έναν πραγματικό καλλιτέχνη-ακτιβιστή όπως ο Σερτζ Τανκιάν. Μια καθ’ όλα ζεστή συναυλία, με απογοητευτικά λίγο -αλλά μυημένο- κόσμο, παλλόμενες αρμένικες σημαίες και ειλικρινή ενθουσιασμό παρά τον άθλιο ήχο – η οκταμελής κλασική ορχήστρα ήταν σαν να μην υπήρχε. Κάποιες ώρες νωρίτερα, συναντηθήκαμε με τον Τανκιάν στο TerraVibe Park όπου θα εμφανιζόταν, έχοντας την οικειότητα δύο ανθρώπων που τους ενώνει η αρμένικη καταγωγή τους, τέσσερις έως τώρα αποκλειστικές συνεντεύξεις αλλά και οι πολλές κοινές απόψεις. «Αρμένιοι και Ελληνες έχουν στενούς ιστορικούς και πολιτισμικούς δεσμούς. Επαιξα πριν από λίγες μέρες για πρώτη φορά στο Ερεβάν στην Αρμενία και τώρα η Αθήνα ολοκληρώνει αυτή την πολιτισμική σύζευξη. Εχω πολλούς Ελληνες φίλους στις ΗΠΑ και πράγματι υπάρχει τεράστια συγγένεια, τόσο στην κουλτούρα όσο και στα ήθη και έθιμά μας. Δεν ξέρεις πόσο συγκινημένος αισθάνομαι που θα παίξω στη χώρα του Αισχύλου και των μεγάλων τραγικών».

Ο τρόπος που μιλάει αλλά και τα θέματα που συνήθως συζητά και τον απασχολούν, τον κάνουν να μοιάζει κάτι μεταξύ ιδιόρρυθμου καθηγητή φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο και βαθιά σκεπτόμενου σπουδαστή που λουφάζει «ύποπτα», στα πίσω θρανία της τάξης. Ο Τανκιάν είναι ένας 43χρονος έφηβος που επιμένει να είναι ο εαυτός του, μεταδίδοντας στον συνομιλητή του τη χαρακτηριστική «ζεν» πραότητα που τον διακρίνει.

Η Γενοκτονία


– Εχοντας γεννηθεί στον Λίβανο και μεγαλώσει στο Λος Αντζελες, πώς επηρέασε η αρμένικη ιστορία και κουλτούρα την προσωπικότητα και την καλλιτεχνική σου έκφραση;

– Η μελαγχολία και η υπερβατικότητα της αρμένικης μουσικής είναι κάτι που χαρακτηρίζει τη δουλειά μου, φαίνεται στο περιεχόμενο των στίχων μου αλλά και στην πολιτική μου στάση. Από την άλλη, ως άτομο δεν γνωρίζω στην πραγματικότητα ποιος είμαι, δεν θέλω να προσποιηθώ ότι ξέρω, αγνοώ πού πάω και πού ήμουν πριν. Απλά μελετάω. Αυτό που κατέχω είναι οι ρίζες μου, από πού είναι ο λαός μου και τα τόσα που συνειδητοποίησα με το να είμαι Αρμένιος. Η Γενοκτονία μού άνοιξε τα μάτια στις αδικίες του κόσμου. Ετσι, διαρκώς επαναλαμβάνω πως η υποκρισία των Ηνωμένων Πολιτειών, της Τουρκίας αλλά και άλλων κρατών, που εκδηλώνεται με την άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και των Ασσυρίων από τους Οθωμανούς Τούρκους, με έχει κάνει περισσότερο ευαισθητοποιημένο απέναντι και σε άλλα αιτήματα για δικαιοσύνη σε παγκόσμιο επίπεδο. Για παράδειγμα, είναι τρομακτικό το ότι η τροφή χρησιμοποιείται ως εξουσία. Αν θέλουμε να επιβιώσουμε θα πρέπει επιτέλους να αναθεωρήσουμε τη σχέση μας με τους εαυτούς μας και το περιβάλλον. Το ότι δεν έχουμε αντιληφθεί ότι όλοι είμαστε «Ενα» είναι το μεγαλύτερο δεινό στον πλανήτη.

– Δύο μέρες μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, ανέβασες στο επίσημο website των System of a Down ένα δοκίμιο με τον τίτλο «Κατανοώντας το Πετρέλαιο», το οποίο αποσύρθηκε σχεδόν αμέσως από τη Sony -τη δισκογραφική σας εταιρεία- και έκτοτε δεν το ξαναείδαμε. Θεωρείς ότι πληρώνεις κάποιο τίμημα για τις απόψεις σου;

– Το «Κατανοώντας το Πετρέλαιο» ήταν μια ανάλυση για τους λόγους που βρίσκονται πίσω από την αδικία – και που εξαιτίας της μπορεί να οδηγήσουν τον οποιοδήποτε σε χαρακίρι. Αναφερόταν στην ανισορροπία της εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή, από τις αρχές του 20ού αιώνα, και μιλούσε για μια ειρηνική διαμεσολάβηση στο ζήτημα Ισραήλ-Παλαιστίνης σε συνεργασία με τα Ηνωμένα Εθνη, ώστε να επικρατήσει το διεθνές δίκαιο. Θυμάμαι ότι ανάλογη υποδοχή είχε και το βίντεο για το κομμάτι μας «Boom», που σκηνοθέτησε ο Μάικλ Μουρ -επίσης γνωστός για τις «καυστικές» θέσεις του- το οποίο απαγορεύτηκε από το MTV. Δέχτηκα πυρά για τα λόγια μου, απειλές… Οι ίδιοι που τα έκαναν όλα αυτά τώρα με ρωτάνε πώς αισθάνομαι που είχα σε όλα δίκιο. Και απαντάω, απαίσια. Και στην 11η Σεπτεμβρίου χάθηκαν άνθρωποι, και τώρα χάνονται στο Ιράκ.

Οσον αφορά το τίμημα των απόψεων, θα αναφέρω την κουβέντα που είχαμε με τον αρμένικης καταγωγής Τούρκο δημοσιογράφο Χραντ Ντικ στην πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ Screamers, λίγες μέρες πριν από τη δολοφονία του – άλλωστε και εκείνος συμμετείχε στο φιλμ. Ο Χραντ ήταν ένας εξαιρετικά χαρισματικός, ευχάριστος και ευγενικός άνθρωπος. Μου χαμογέλασε και με αποκάλεσε ήρωα. Αισθάνθηκα απίστευτα αμήχανα και του είπα ότι εγώ είναι εύκολο να μιλάω, αφού κανείς δεν προσπαθεί να με σκοτώσει και ότι ο πραγματικός ήρωας είναι εκείνος… Και πάλι δίκιο είχα.

Ακτιβιστής

– Ως ενεργό μέλος της Διεθνούς Αμνηστίας πώς πιστεύεις ότι μπορούμε να υποστηρίξουμε ενεργά τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, και τι ρόλο έχει η μουσική σε αυτή τη προσπάθεια;

– Η μουσική είναι ένα πανέμορφο μέσο έκφρασης και επικοινωνίας και μπορεί να γίνει πολύ αποτελεσματική στο να υποκινήσει αλλαγές. Αυτός ήταν και ο λόγος που ιδρύσαμε μαζί με τον Tom Morello των Rage Against The Machine, τη μη κερδοσκοπική ακτιβιστική οργάνωση Axis of Justice. Θέλαμε να δώσουμε μια απάντηση στους οπαδούς μας που μας ρωτούσαν για χρόνια τι μπορώ να κάνω για να βοηθήσω, πώς μπορώ να αναμειχθώ για να αλλάξω ό,τι άσχημο συμβαίνει γύρω μου. Και η αλήθεια είναι ότι έως τώρα έχουμε επιτύχει αρκετά.

– Στα άμεσα σχέδιά σου είναι να ανεβάσεις σε μιούζικαλ τον Προμηθέα Δεσμώτη. Πώς «συναντήθηκες» με το συγκεκριμένο έργο;

– Με προσέγγισε ο Steven Sater έχοντας ήδη διασκευάσει το έργο, οπότε και άρχισα να συνεργάζομαι μαζί του πριν από ενάμιση χρόνο. Με ιντριγκάρισε πολύ, γιατί αντιλήφθηκα ότι κρύβει βαθύτερες έννοιες σχετικά με τον αποκαλούμενο πολιτισμό και πολλές αλήθειες για την ανθρώπινη φύση. Ο Προμηθέας είναι ένας κρατούμενος συνείδησης. Θα επιχειρήσω λοιπόν μια διαφορετική μουσική προσέγγιση αυτής της τραγωδίας και ίσως επιτύχω να ανακαλύψω περισσότερα για τη δική μου συνείδηση και συνειδητότητα. Ενδεχομένως και για εκείνη των γύρω μου…

«Η μαρτυρία του παππού μου»

– Στο βραβευμένο ντοκιμαντέρ «Screamers» της Κάρλα Καραπεντιάν, συμμετέχεις μαζί με τους System of a Down. Μάλιστα εμφανίζεται και ο τότε 96χρονος παππούς σου Stepan Haytayan, ως επιζών μάρτυρας της Γενοκτονίας. Σκοπεύεις να επαναλάβεις κάτι ανάλογο;

– Οχι, θεωρώ πλήρες αυτό το κομμάτι. Οι Screamers είναι ένα ντοκιμαντέρ με θέμα την ιστορία της άρνησης της Γενοκτονίας, κυρίως των Αρμενίων, αλλά επίσης αναφέρεται και σε άλλες Γενοκτονίες όπως στο Νταρφούρ και για το πώς όλες συνδέονται μεταξύ τους. Η Κάρλα είναι βραβευμένη για τα ντοκιμαντέρ της και δούλευε πολλά χρόνια για το BBC – ένα μέρος των Screamers μάλιστα χρηματοδοτήθηκε από το BBC. Πράγματι ανάμεσα στις άλλες μαρτυρίες, υπάρχει και η ιστορία του παππού μου για το πώς επέζησε της Γενοκτονίας. Ηλπιζε ότι πριν πεθάνει θα δει την αναγνώριση από τις ΗΠΑ, ωστόσο «έφυγε» πρόσφατα χωρίς αυτή τη δικαίωση. Η ιστορία του ήταν το κίνητρο για να αναμειχθώ στο φιλμ. Είναι μια ιστορία που πρέπει να ακουστεί.

-Κυριακάτικη Καθημερινή-

Advertisements

One thought on “«Η Γενοκτονία μού άνοιξε τα μάτια»

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s