Ιθαγενείς

“Brain Drain”

10 Σχόλια

Την ίδια στιγμή που ΓΑΠ με τους γραφειοκράτες της κυβέρνησής τους ξεπουλάνε τον εθνικό μας πλούτο και την αξιοπρέπειά μας στα παγκόσμια καζίνο κεφαλαίων και παραγώγων, η χώρα μας θα κληθεί να αντιμετωπίσει ένα ιδιόμορφο δημογραφικό πρόβλημα.

Η απουσία ενός ευρύτερου οράματος ικανού να συντονίσει το σύνολο των παραγωγικών τμημάτων της κοινωνίας μας στην οικοδόμησης μιας νέας Ελλάδας χειραφετημένης από τα «βαρίδια» της παλιάς εποχής, οδηγεί όλο και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού στην μετανάστευση, στις βιομηχανικές ζώνες της δυτικής Ευρώπης και της Αμερικής. Μολονότι αυτή η πρακτική ήταν συνήθης την δεκαετία του 50 και κυρίως του 60, είχε εγκαταλειφθεί τις τελευταίες δεκαετίες, για να επιστρέψει στις μέρες μέσα από τα αδιέξοδα που γεννά οι πολυμερείς κρίση που διαπερνά η χώρα μας. Είναι συγκλονιστική η έκθεση της ΓΣΕΕ που εμφανίζει ένα 38% των νέων έτοιμο να μεταναστεύσει στο εξωτερικό. Στην ίδια έρευνα το μεγαλύτερο ποσοστό της νέας γενιάς μεταναστών, είναι άρτια ειδικευμένο σε τομείς της οικονομίας, του μάρκετινγκ και των νομικών επιστημών, ένα 73% από αυτούς κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα ενώ το 51,2% διαθέτει και διδακτορική κατάρτιση. Είναι χαρακτηριστικό πως ένα επιπλέον κίνητρο για την εξωτερική μετανάστευση προκύπτει από το γεγονός πως 68,4% των Ελλήνων πτυχιούχων που εργάζονται έξω αμείβονται το χρόνο πάνω από 40.000 ευρώ την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα αντίστοιχο ετήσιο εισόδημα κερδίζει ένα ισχνό 34,4%. Παράλληλα με αυτούς τους αριθμούς είναι σημαντικό να προσμετρήσουμε την  απώλεια ενός 84,1% από όλους αυτούς που μετανάστευσαν για σπουδές ή ειδίκευση και επέλεξε να μη γυρίσει ποτέ…

Αυτή η δημογραφική αφαίμαξη σε επιστημονικό προσωπικό έχει πολλές αιτιάσεις. Από τη μια η επιλογή των ελίτ να εμείνουν σε ένα παραγωγικό μοντέλο βασισμένο στην φθηνή χειρονακτική εργασία των οικονομικών μεταναστών, εγκαταλείποντας οριστικά τις νέες καινοτομίες και τεχνολογίες. Από την άλλη η συρρίκνωση των δομών πρόνοιας και υγείας, αφήνοντας εκατοντάδες επιστήμονες στα αζήτητα της γραφειοκρατίας. Τέλος η έλλειψη μιας εθνικής στρατηγική για την αξιοποίηση όλων των αξιόμαχων «εγκεφάλων» στους τομείς της κρατικής διοίκησης και οικονομικής διαχείρισης της δημόσιας περιουσίας. Σε ένα πρώτο επίπεδο γίνεται άμεσα αντιληπτό πως η χώρα μας  θα έρθει αντιμέτωπη με το φαινόμενο «brain drain» (διαρροή εγκεφάλων). Εξέλιξη προφανώς αρνητική για τη μοίρα της χώρας μας, καθώς θα χάσει πιθανά εκείνα τα υποκείμενα που θα ήταν σε θέση να συμβάλλουν στην ταχεία αναδιοργάνωση της χώρας. Σε ένα δεύτερο επίπεδο όμως επιτείνει την αγωνία όλων μας πως η Ελλάδα κινδυνεύει μια των ημερών να μη κατοικείται από Έλληνες, καθώς μαζί με τα πτυχία τους, οι νέοι, παίρνουν μαζί τους και τη νιότη τους και ότι αυτό συνεπάγεται για μια χώρα και ένα λαό.

Τα αδιέξοδα για τη νέα γενιά είναι πολλά, ίσως όμως τα δικά της αντικειμενικά πλεονεκτήματα να είναι σε θέση να συμβάλλουν αποφασιστικά στο να οικοδομηθούν εκ νέου τα… «πεζούλια» μας!

Βαρούλκος

Advertisements

10 thoughts on ““Brain Drain”

  1. στο καλό και να μας γράφουν.

    μόνο μη τους πιάσει η πρεμούρα να γυρίσουν στα 40 και τα 50 τους ως επίδοξοι πρωθυπουργοί. Έχει πέραση το χόμπι αυτό…

  2. Οχι θα κατσουν στην ελλαδα να γλειφουν τον καθε π@π@ρα για να τους δωσει μερικα ψιχουλα.
    Ή μηπως οσοι καθονται ειναι μαγκες? Γιατι πρεπει να ειμαστε μισθωτοι σκλαβοι με τους πιο επαχθεις ορους? Μας πηδανε που μας πηδανε, ας βγαζουμε και κανενα (αξιοπρεπες) φραγκο.

  3. Γενικά το σχόλιό σου έχει μια βάση. Σε ένα επίπεδο όμως. Το αίτιο του γενικευμένου ρεύματος μετανάστευσης έχει να κάνει με δύο ακόμα σημαντικές (κατά τη γνώμη σημαντικότερες) παραμέτρους. Η μια παράμετρος έχει να κάνει με αυτό που λέμε Εθνομηδενιστική εκπαίδευση. Μιλάμε απλούστερα για μια γενιά που δεν έχει ενταχθεί σε μια συλλογική εθνική ταυτότητα μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα, δεν γνωρίζει την ιστορία αυτού του τόπου, δεν βιώνει τον εαυτό της ως τμήμα της συνέχειας του Ελληνισμού και κατ΄ επέκταση «επιτρέπει» στον εαυτό της να φύγει άτακτα. Από την άλλη μεριά μιλάμε για μια γενιά γαλουχημένη στο Αμερικάνικο όνειρο και στα «θαυμαστά» του ατομικισμού, μια γενιά που εθίστηκε νωρίς στην λογική «ελάχιστη προσπάθεια με τα μεγαλύτερα οφέλη για μένα». Ο συνδυασμός των δύο παραμέτρων μαζί με τις αβέβαιες έως τραγικές συνέπειες για το μέλλον της γενιάς μας, οδηγεί στην Έξοδο… Αυτό που θέλω να πω δηλαδή είναι πως δεν είναι τα φράγκα που κάνουν τα διαβατήρια, ούτε η «μισθωτή σκλαβιά», αλλά αυτό που εξέθρεψε η ιδεολογική ηγεμονία των εκσυγχρονιστικών- νεοφιλελεύθερων (αριστεροδεξιων) κύκλων.
    Άρα για όλους εμάς που αγωνιούμε για αυτή την τραγική πραγματικότητα θα πρέπει να το παλέψουμε στη βάση του. Δηλαδή από τη μια να νοηματοδοτήσουμε ένα νέο πατριωτισμό χειραφετημένο από τα λογής «καπέλα» που η «δεξιά» του έχει φορέσει, με σαφής αναφορές στις συλλογικές αντιστασιακές και κοινοτικές παραστάσεις, την αλληλεγγύη των γενεών.. Έναν πατριωτισμό, ιδεολογικά και πολιτικά αναγκαίο ώστε η Ελλάδα να ξεπεράσει τους σκοπέλους από την Ανατολή (νέο- οθωμανισμό) και τη Δύση (Τρόικα) και τους ντόπιους υπαλλήλους τους, που εμποδίζουν την Ανεξάρτητη αντιπαράθεση πολιτικών ιδεών και ταξικών αγώνων. Ένα «114» του 21ου αιώνα κατά μία έννοια. Και από την άλλη να μπολιάσει στην νεολαία η έννοια του κόπου, του μόχθου και της συλλογικής προσπάθειας, το πείσμα στην ανασυγκρότηση και στην επανεκκίνηση της ελληνικής πολιτικής, πολιτισμικής και οικονομικής δημιουργικότητας.
    Όσοι κάθονται δεν κάθονται για να είναι μισθωτοί σκλάβοι, δεν είναι «μαλάκες», ούτε μάγκες. Κάθονται γιατί βιώνουν την μοίρα τους εδώ, εδώ θα μοχθήσουν, εδώ θα «αναπαράγωνται», εδώ θα παλέψουν ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά, εδώ βλέπουν τα αστέρια, εδώ χαιρετάν το περιπτερά τους, εδώ διεκδικούν μια άλλη ζωή χειραφετημένη από όλα τα «θαύματα» του κεφαλαίου. Και πίστεψε με, η λογική αυτή δεν εδράζεται σε μια λογική η Ελλάδα θα γίνει το γαλατικό χωριό ενάντια σε όλους. Η λογική αυτή εδράζεται στην παιδεία και στην πεποίθηση, πως αξίζει το κόπο να ξεκινήσουμε μια τέτοια προσπάθεια, διότι αυτό μπορεί να νοηματοδοτήσει αντίστοιχες διεργασίες σε όλη την Ευρώπη και σε διάφορες γωνιές του κόσμου. Όταν βλέπαμε τους νέους στη Βενεζουέλα ή τη Βολιβία να στηρίζουν εναλλακτικές δομές και πολιτικές δεν λέγαμε δες του βλάκες που δεν έχουν να φάνε, κάθονται και παιδεύονται, τους «απαφτόνουν» για λίγα ψύχουλα… λέγαμε πως ένας νέος κόσμος γεννιέται στην Λατινική Αμερική και προβάλαμε το κόπο τους, σαν μια όαση στην δική μας παρακμή.
    Θέλω να πιστεύω πως δεν κούρασα, απλά για να το πούμε και πιο απλά, το αξιοπρεπές φράγκο, δεν κάνει μια αξιοπρεπή ζωή. Στον αγώνα για αξιοπρέπεια μπορεί να βιώσουμε συλλογικά μια αξιοπρεπή ζωή.

    Ντιούης

  4. «Μας πηδανε που μας πηδανε, ας βγαζουμε και κανενα (αξιοπρεπες) φραγκο.»

    Μου θυμίζει ένα σύνθημα του Μάη του ’68 που έλεγε ‘τα πρόβατα ξεσηκωθήκανε, αναζητάνε καλύτερες συνθήκες σφαγής’.

    ΑΠό εκεί και πέρα, τώρα, κατά την άποψή μου, οικονομικός μετανάστης λογίζεται ως εκείνος ο άνθρωπος που βιώνει την βία μιας οικονομίας επάνω του, που τον αποκλείει απο΄την κοινωνία με την οποία είναι οργανικά δεμένος.

    Τούτη η οικονομική βία αποφασίζει για το σύνολο της ύπαρξής του, τον μετασχηματίζει από άνθρωπο σε εργατικά χέρια και τον στέλνει στου διαόλου τη μάνα προκειμένου να συμπληρώσει τα γρανάζια της καπιταλιστικής μεγαμηχανής.

    Από αυτή τη σκοπιά δεν μου φαίνεται και τόσο για μαγκία αυτή που βγάζουν τα λεγόμενα του «αλήτη της πράξης» …

  5. το θέμα δεν είναι για αφορισμούς του στύλ «στο καλό και να μας γράφουν», ούτε «ας πάμε όλοι έξω που αναγνωρίζουν την αξία μας». Μην ξεχνάμε και ότι το ζήτημα της μετανάστευσης εξειδικευμένου προσωπικού είναι και ταξικό και άλλη μια μορφή της αποικιοκρατίας. Ταξικό γιατί φεύγουν αυτοί που μπορούν να φύγουν, αυτοί που έχουν μόρφωση και εφόδια και τις περισσότερες φορές προέρχονται από τα μέσα και ανώτερα στρώματα, αλλά οι υπόλοιποι, πέρα από λαμπρές εξαιρέσεις, που είναι εξαιρέσεις, δεν παίζει να έχουμε τέτοια επιλογή θα μείνουμε σε αυτό τον τόπο και πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε για να επιβιώσουμε ως γενιά.
    Είναι και αποικιοκρατικό γιατί οι καπιταλιστικες χώρες του σκληρού πυρήνα της Δύσης βρίσκουν εξειδικευμένο προσωπικό, χωρίς να έχουν ξοδέψει ούτε ένα φράγκο για την εκπαίδευση του.

  6. Ενδιαφέρον κείμενο.
    Είναι διαθέσιμη κάπου η αναφερόμενη έκθεση της ΓΣΕΕ;

  7. Τι να παλεψεις στην ελλαδα? Τι να αναπαραχθεις? Τι να…να…να…?
    Αυτα που γραφετε τα γραφετε στη σφαιρα του θεωρητικου μηπως? Οταν ο αλλος εχει φτασει 30++ χρονων, παιρνει μισθο κατω απο 1000 ευρω, μενει με τους γονεις του (γιατι ΦΥΣΙΚΑ δεν μπορει να αυτοσυντηρηθει) η παραμονη του στην ελλαδα ειναι η απολυτη μιζερια και εξαθλιωση του ιδιου.
    Και στην τελικη επελεξα να σπουδασω, να ασχοληθω με κατι που γουσταρω, να εξελιχθω, να εργαστω και να αμοιβομαι ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ (δε μιλαω για φαινομενα νεοπλουτισμου και συνδρομα wanna be Βαρδινογιαννης κτλ.), να μη με εκμεταλλευονται καθημερινα…(Η επιλογη 1ου ενικου ειναι τυχαια). Η ελλαδα παντα θα ειναι η χωρα της ΛΑΜΟΓΙΑΣ – ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ – ΜΙΖΑΣ. Πραγματικα να μην ηταν ετσι αλλα καθε μερα πειθομαι ολο και περισσοτερο οτι η κατασταση μονο χειροτερευει.
    Τι θα κερδισει καποιος ο οποιος θα καψει τα ονειρα του για χαρη μιας αλλαγης που δε θα πραγματωθει ποτε. Εδω ακομη και μεταξυ των καταπιεσμενων στρωματων δεν υπαρχει πολιτικη συνοχη, κοινος στοχος (πειτε το οπως θελετε).. Τι να διεκδικησεις, με ποιον να το διεκδικησεις..Τρεχα γυρευε.. Στην καλυτερη αυτο που θα γινεται θα ειναι μια (ψιλο)εξεγερση (αραια και που) αναλογα (και) με τις διαθεσεις της εκαστοτε κυβερνησης και θα χαιρεται ολο το φασμα της αριστερας (απο τα πιο light μεχρι τα πιο hardcore κομματια) αφου θα μαζευει υλικο για να εχει να κανει προβολες, συζητησεις , φιεστες γενικοτερα κτλ.
    Ναι τα λεγομενα μου με κανουν να φαινομαι μηδενιστης. Τα φαινομενα ομως δε με διαψευδουν.

  8. Η λογική που έχεις δεν μας είναι ξένη, διότι τις περισσότερες φορές με αυτήν έχουμε να αντιπαρατεθούμε πολιτικά. Διότι έχει μπολιαστεί ο ελληνισμός αφενός με την πεποίθηση πως τίποτα δεν αλλάζει από συλλογικούς δρώντες και αφετέρου με την αντίληψη πως είμαστε η χώρα της μίζας και της λαμογιάς.
    Αν πάρουμε αυτό το νοητικό σχήμα, τότε θα πρέπει να γίνουμε άμεσα, το καλύτερο λαμόγιο, ο καλύτερος μιζαδώρος, ένας περιπλανώμενος ζαμαμφουκιστής που θα τρώει τις σάρκες όλων στον δρόμο για αρχή της επιβίωσης ( τι ρομαντική δικαιολογία…;) και στη συνέχεια της ατομικής μας εξέλιξης. Ναι αυτό μπορεί να σε κάνει να επιβιώσεις, να φύγεις από το σπίτι των γονιών σου, να κατεβάσεις το πτυχίο από το καδράκι στο σαλόνι, να έχεις κάποια χρήματα, ίσως και μια πιο κυριλέ μηχανή κτλπ. Όλα αυτά όμως σε ποια κοινωνία θα τα απολαμβάνεις. Σε μια κοινωνία, μαντρωμένων εργασιομανών δίχως απολαβές ή δικαιώματα, δικτυωμένων στο φατσομπούκι, εθισμένων στις τζόντες (κατά το γνωστό του οκτάωρου οι πεσσόντες…), μόνοι μπροστά στο κουτί, που θα κλέβουν ευτυχία από τα σήριαλ και ανδρεναλίνη από το supernatural, θα υπογράφουν μόνο τις συλλογικές ταυτότητες αθλητικών ομάδων ή προϊόντων (άμστελ- πράσινη). Που θα οργώνουν το φάρμβιλ, θα βρίζουν τους μετανάστες γιατί «είναι παντού», θα θέλουν περισσότερη ασφάλεια γιατί οι άνεργοι θα «κλέβουν» και οι… γέροι στους δρόμους μυρίζουν!!
    Αντιλαμβάνεσαι λοιπόν, πως αυτό που περιγράφεις είναι λογική μεν, που οδηγεί σε παράλογο αποτέλεσμα δε. Λέει σε κάποιο σημείο ο Σαββόπουλος στο «Οι παλιοί μας φίλοι» …με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις…;
    Εγώ προσωπικά δεν επενδύω, ούτε στους εργολάβους κινημάτων, ούτε στους λενινιστές, ούτε σε αυτούς που μέχρι σήμερα ήταν η «αμφισβήτηση», ούτε στην ΤΑΞΗ. Διότι όταν κλείνει ο κύκλος της μεταπολίτευσης κλείνει και η ΝΔ και το Πα. Σο.Κ. και ή ντόπια αμφισβήτησή τους. Στην ιστορία ωστόσο, όταν κλείνει ένας κύκλος διαμορφώνεται ένας νέος παράλληλα. Την ίδια στιγμή που εμείς τα λέμε σε αυτό το ιστολόγιο, στα όρια της κοινωνίας διαμορφώνεται ένα υποκείμενο που δεν είναι διατεθειμένο να αποδεχτεί το μνημόνιο, την Τρόικα, τα 18 τουρκικά αεροσκάφη στο Αιγαίο, την «ελευθερία» του Άκη ή του Μαντέλη, τα διαλυμένα νοσοκομεία, την ασφάλιση στα 70 και ξεκινά την δική του διαδρομή, που δεν είναι βέβαιο πως θα ακολουθήσει τις περπατημένες του χώρου «συνέλευση- πορεία- δακρυγόνο- αντικατασταλτική- κατάληψη-ρίζλα κτλπ. Αυτός ο νέος παρανομαστής δεν έχει δοκιμαστεί για να πούμε από πριν ότι θα χάσει…στην εντέλει όπως τόνιζε ο Αντόνιο Γκράμσι: «Απαισιοδοξία του λογικού και αισιοδοξία της βουλήσεως». Ξέρω πως είναι παράτολμα αισιόδοξη η οπτική μου, αλλά στην ιστορία μας και στην ιστορία των κινημάτων, σε τέτοιες συνθήκες που βρισκόμαστε, ένας τέτοιος μηχανισμός διαμορφώνονταν…

  9. Συμφωνω με το τελευταιο σου ποστ. Ειμαι αντιθετος σε καθε μορφη ατομικισμου και λογικης «κοιταω-μονο-τον-κ*λο-μου», απλα δεν δε θεωρω οτι αν καποιος κυνηγησει την τυχη του σε αλλη χωρα σημαινει οτι κανει κακο στη χωρα του, οτι την εγκαταλειπει κ.ο.κ.
    Καλοι και τιμιοι οι συλλογικοι αγωνες αλλα καπου αρχιζει να λειτουργει και το ενστικτο της επιβιωσης.
    Στην τελικη για μενα μετραει η ταξικη συνειδηση και μπορει καλλιστα αυτος που θα μεταναστευσει να αναπτυξει συνδικαλιστικη-πολιτικη δραση στη χωρα που θα βρισκεται.

  10. Κοίταξε να δεις τι συμβαίνει. Συμφωνώ πως την εν τέλει ο καθένας μπορεί να τη κάνει για 1000 λόγους. Το ζήτημα είναι πια θα είναι η θέση της «αμφισβήτησης» ή της «αντίστασης» για το φαινόμενο που περιγράφει ο Βαρούλκος.
    Ας ξεκινήσουμε ανάποδα. Στην Ελλάδα το σενάριο που λέει πως η χρεοκοπία της χώρας, σημαίνει χρεοκοπία των κυρίαρχων ελίτ, άρα χρεοκοπία της καπιταλιστικής πυραμίδας, άρα εξέγερση των πεινασμένων πληβείων και άρα κάτι νέο δεν υπάρχει. Γιατί απλά τα αφεντικά δεν είναι «εθνικά». Τα γραφεία τους είναι στο Λονδίνο ή τη Τόκιο και τη Νέα Υόρκη, ο παραγωγικός τους ιστός είναι αρθρωμένος στις θάλασσες του κόσμου, ή στις βιοτεχνίες της Ρουμανίας, τα κεφάλαια τους σε πολυεθνικούς τραπεζικούς ομίλους σε Αμερική ή Ελβετία, οι γυναίκες τους στις Σεϋχέλλες, οι γκόμενές τους στη Ταϊλάνδη και τα παιδιά τους εσώκλειστα ή στη κόκα. Για την ακρίβεια, κανένα ελληνικό αφεντικό δεν νοιάζεται για την εγχώρια αγορά, την κατανάλωση των Ελλήνων ή τα δικαιώματά που πρέπει να τους πάρουμε για να τους απαφτόνουμε περισσότερο. Αυτό που τους νοιάζει είναι να εξάγει η χώρα αυτή καλά μυαλά τα οποία να είναι σε θέση να διαχειριστούν και να επενδύουν εκ νέου τα υπερεθνικά τους κέρδη… Πρώτο σημείο.
    Στη χώρα αντίθετα εδράζονται αφεντικά από άλλες χώρες, αν παρατηρήσεις ένα μεγάλο τμήμα του παραγωγικού ιστού θα εκπροσωπεί ξένα συμφέροντα, όπως επίσης και ένα μεγάλο εμπορικό κομμάτι (βλ ΙΚΕΑ ΛΙΝΤΛ και δε συμμαζεύεται). Από τη μεριά τους αυτές οι ελίτ επιδιώκουν την διάλυση της εργατικής νομοθεσίας, μια τριτοκοσμική πραγματικότητα για τις δομές της χώρες, ανειδίκευτους πληβείους ώστε να εισρέουν κατά το δυνατόν τα μέγιστα κέρδη προς επανεπένδυση. Για αυτό και δεν θα δεις κάποια εταιρία ξένων συμφερόντων να ανοίγει ΙΕΚ στην Ελλάδα για ειδίκευση ή δεν θα έχει προγράμματα άρτιας εκπαίδευσης στις μητέρες πατρίδες ή καμιά πολυκλινική δεν θα αποδοθεί ως δωρεά προς το ελληνικό δημόσιο… Άλλωστε αυτούς δεν καλεί και το ΔΝΤ;… Δεύτερο σημείο.
    Αν πάρουμε δηλαδή αυτές τις παραμέτρους καταλήγουμε σε ένα συμπέρασμα. Πως ενάντια στα αφεντικά (ντόπια και υπερεθνικά) πηγαίνει η παραμονή του ντόπιου επιστημονικού προσωπικού στη χώρα, καταρχήν ως εχέγγυο για την διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, καθώς η διατήρηση της παραγωγής σε επίπεδα υψηλής ειδίκευσης δεν επιτρέψει την επιστροφή στις αλυσίδες της ντροπής του 20 αιώνα και κυρίως στις εργατικές νομοθεσίες πριν τον 20ο. Από την άλλη η παραμονή των «εγκεφάλων» θα είναι σε θέση να συστήσει ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, χειραφετημένο από την υποταγή στα Τζάκια του εξωτερικού, καθώς κάπως θα πρέπει και αυτοί να επιβιώσουν. Προφανώς μέσα σε αυτές τις συνθήκες που διαβιούμε, ο ρόλος του μοναχικού καβαλάρη είναι από παράτολμος μέχρι ηλίθιος. Οπότε αναγκαστικά θα καταφύγουν σε συλλογικές και συνεταιριστικές δομές οικονομικής παραγωγής και κατ’ επέκταση επιβίωσης, με δικτυώσεις αλληλεγγύης και όχι αδηφάγου ελεύθερου εμπορίου. Υπ’ αυτήν την έννοια είναι στοίχημα για τους ταξικούς ανταγωνισμούς η παραμονή των νέων στην χώρα σε όποιο επίπεδο και αν το πιάσεις. Η θέση αυτή είναι ακόμα μια ένδειξη της αλληλένδετης σχέσης για την Ελλάδα του εθνικού και του κοινωνικού ζητήματος.

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s