Ιθαγενείς

Σημειώσεις για την απο-ανάπτυξη αλά ελληνικά

Σχολιάστε

Απο-ανάπτυξη αλα Ελληνικά

Η συζήτηση και η δημιουργική αφομοίωση των γόνιμων, διεθνών ρευμάτων της αμφισβήτησης στην Ελλάδα, πάντοτε σκόνταφτε στην υπ. αριθμόν 1 συλλογική μας κακοδαιμονία, η οποία μας ακολουθεί από τότε (το 1204, δηλαδή) που αρχίσαμε να εντασσόμαστε στο καπιταλιστικό κοσμο-σύστημα: Τον παρασιτισμό ή αλλιώς, την μεταπρατική λογική.

Έτσι για παράδειγμα, η ελληνική εκδοχή του κύματος των πάλαι ελπιδοφόρων κομμουνιστικών κινημάτων τσακίστηκε κυρίως στον σκόπελο της «μετακένωσης», της άκριτης μεταφοράς των οργανωτικών αλλά και των ιδεολογικών σχημάτων από την Δύση ή την Ανατολή, και όχι από τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα της ίδιας της δυναμικής του. Κοντολογίς, οι κούτβηδες οδήγησαν την εποποιία της εθνικής αντίστασης του ΕΑΜ στην σαρωτική ήττα του εμφυλίου και όχι ο Άρης Βελουχιώτης που αυτοκτόνησε κυνηγημένους με τους λιγοστούς συντρόφους που του είχαν απομείνει. Κι αυτό γιατί, πέρα από το οργανωτικό προβάδισμα που είχαν λόγω της ιδιαίτερης σχέσης με την Σοβιετία, έτειναν στις αναλύσεις τους να μεταφέρουν μηχανιστικά το δυτικό μαρξιστικό σχήμα, αγνοώντας τις πολυτιμότατες ιδεολογικές και κοινωνικο-πολιτικές δυναμικές απελευθέρωσης που ενυπήρχαν στις κοινοτιστικές πρακτικές, τα ήθη και την παραδοσιακή λαϊκή ιδεολογία.

Η κατάρα αυτή θα επιμείνει, σε μικρότερη κλίμακα, και στη συνέχεια, κάθε φορά που οι καρποί των διεθνών ανατρεπτικών κινημάτων επιδρούν πάνω στη νεοελληνική ιδεολογία –είτε μιλάμε για τα ρεύματα του 1968 είτε για το οικολογικό κίνημα. Για να μην μιλήσουμε για το κίνημα των Ζαπατίστας για το οποίο οι Έλληνες υποστηρικτές του μιλούν μόνο για την κουκούλα του Κομαντάντε Μάρκος αποσιωπώντας τις αναφορές που οι ίδιοι κάνουν στην εθνική και την ιθαγενική ταυτότητα, τις ρίζες και τις παραδόσεις.

Τούτο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουμε και θα αντιμετωπίσουμε εντονότερα στο μέλλον, συζητώντας τα πολύ γόνιμα και δημιουργικά ιδεολογικά εργαλεία που μας δίνει το ρεύμα της από-ανάπτυξης, της κριτικής στην διαρκή συσσώρευση και την θεολογία της αέναης μεγέθυνσης. Κι εδώ, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να κυριαρχήσει μια μεταπρατική λογική που μεταφέρει αυτούσια σχήματα και ιδέες από τις μητροπόλεις του παγκόσμιου καπιταλισμού στην χώρα μας, δίχως να εξετάζει τις ιδιαιτερότητες και τις διαφοροποιήσεις της.

Τα παραδείγματα που θα μπορούσαμε να δώσουμε είναι πολλά. Πώς μπορεί, για παράδειγμα, να μιλήσει κανείς για «αποανάπτυξη» τη Θράκη, την Ήπειρο και την Κεντρική Μακεδονία όταν στις συνθήκες του ελληνικού παρασιτισμού οι περιοχές αυτές βουλιάζουν στην αποβιομηχάνιση, την ανεργία και την ερήμωση; Πως «κολλάει» η κριτική στον παραγωγισμό σε μια χώρα που έχει διαλύσει τον παραγωγικό της ιστό και που στηρίζεται εξ ολοκλήρου στις εισαγωγές για να τροφοδοτήσει την εγχώρια κατανάλωση με τίμημα την οικονομική –και κατά συνέπεια την πολιτική της αυτονομία;  Από τις απαντήσεις σε τούτα τα ερώτημα και σε πλείστα άλλα παρόμοια θα κριθεί το εάν αυτό ρεύμα σκέψης θα αποκτήσει εντοπιότητα και θα γίνει κτήμα της ελληνικής κοινωνίας ή το εάν θα παραμείνει ένα εξωτικό φρούτο που το κομίζουν ελάχιστοι «ενημερωμένοι» διανοούμενοι ως την τελευταία λέξη της παριζιάνικης διανοητικής μόδας.

«Αποπαρασιτοποίηση»

Για να υπερβούμε τα αδιέξοδα του μεταπρατισμού, δεν μπορούμε παρά να ξεκινήσουμε από την «συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης» από την αμφισβήτηση, δηλαδή, του «ελληνικού δρόμου προς την ανάπτυξη». Αφετηρία, δηλαδή, είναι η αμφισβήτηση της καταθλιπτικά κυρίαρχης μεταπολιτευτικά αναπτυξιακής στρατηγικής των αρχουσών τάξεων της χώρας. Η αμφισβήτηση του παρασιτικού καπιταλισμού, που έχει στηθεί προκρίνοντας πολύ συγκεκριμένες προτεραιότητες στην ελληνική οικονομία: Την προτεραιότητα της τουριστικής ανάπτυξης, την προώθηση των κατασκευών ως κινητήρα της ελληνικής οικονομίας, την διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας. Γι’ αυτό το συγκεκριμένο μοντέλο που έχει διαμορφώσει πολύ απτά αποτελέσματα, που έχει μετατρέψει –ας πούμε- την Αθήνα σε τερατούπολη, την Θεσσαλονίκη σε φραπεδούπολη και τα νησιά σε «τουριστικές ντίσνεϋλαντ» για τους Έλληνες ή τους Ευρωπαίους τουρίστες.

Από τούτο το σημείο εκκίνησης εκπορεύεται μια ολόκληρη στρατηγική που προσπαθεί ν’ αντιστρέψει τις παραγματικότητες που έχουν διαμορφωθεί κατά τα τελευταία 40, περίπου, χρόνια στην χώρα μας. Οι βασικοί της όροι είναι οι εξής:

Α) Αποανάπτυξη των υδροκέφαλων Αθηνών. Απογραφειοκρατικοποίηση του κρατικού μηχανισμού και γεωγραφική αποκέντρωσή του, η οποία με την σειρά της θα επιφέρει όχι μόνο την ανακοπή της διαρκούς επέκτασης της πόλης αλλά και την δημογραφική αποσυμφόρηση του Λεκανοπεδίου.

Β) Άρση του οικονομικού παρασιτισμού και επίτευξη του υψηλότερου δυνατού επιπέδου οικονομικής αυτάρκειας μέσω της αναδιάρθρωσης του παραγωγικού ιστού. Προώθηση των μικρομεσσαίων, οικολογικά βιώσιμων παραγωγικών επιχειρήσεων υψηλής τεχνολογίας που θα προσανατολίζονται στο να καλύψουν τις εγχώριες ανάγκες.

Γ) Εγκατάλειψη του ελληνικού καταναλωτικού μοντέλου που στηρίζεται στο αυτοκίνητο. Αναβάθμιση όλων των υπηρεσιών αστικών και υπεραστικών δημόσιων μεταφορών με έμφαση στον σιδηρόδρομο.

Γ) Αποανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας και αποκατάσταση των υπόλοιπων οικονομικών λειτουργιών της υπαίθρου.

Δ) Αναδιάρθρωση του κατασκευαστικού τομέα. Απο-ανάπτυξη των κατασκευαστικών κολοσσών, εγκατάλειψη του μοντέλου των μεγάλων οδικών έργων, της αέναης οικιστικής ανάπτυξης των πόλεων και των τουριστικών περιοχών (σπίτια, εμπορικά κέντρα, ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις κ.ο.κ.).

Ε) Αναδιάρθρωση του ενεργειακού κλάδου. Αποκέντρωση της ενεργειακής παραγωγής και έμφαση στις εναλλακτικές πηγές ενέργειας (ηλιακή, αιολική κ.λ.π.).

ΣΤ) «Απο-ανάπτυξη» της «εικονικής οικονομίας» (!). Αποδυνάμωση της ολιγαρχίας που συγκεντρώνει την 4η εξουσία στα χέρια της, περιορισμός της τηλεθέασης, δραστικός περιορισμός των διαφημίσεων, της εμπορικής τηλεόρασης κ.ο.κ.

(συνεχίζεται)

Advertisements

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s