Ιθαγενείς

…Στον δρόμο του Μπολιβάρ…

Σχολιάστε

Σε απάντηση των αποσταθεροποιητικών πολιτικών της Ουάσιγκτον στην Λατινική Αμερική, ο Ούγκο Τσάβες απέλασε ταπεινωτικά από την χώρα του τον αυτοκρατορικό πρέσβη Πάτρικ Ντάντι. Η κίνησή του βρήκε υποστήριξη από τις Ονδούρες, τη Νικαράγουα, το Εκουαδόρ και –το πιο σημαντικό– από τον κολοσσό του Νότου, τη Βραζιλία, η κυβέρνηση της οποίας προειδοποίησε την καμαρίλα του Λευκού Οίκου να μην αναμειγνύεται στη βραζιλιάνικη σφαίρα επιρροής. Το βραζιλιάνικο υπουργείο εξωτερικών διεμήνυσε ότι: «Δεν θα ανεχθούμε την υπονόμευση της συνταγματικής τάξης στην Βολιβία».

Με αυτόν τον τρόπο, και την επιπρόσθετη υποστήριξη της Αργεντινής και της Παραγουάης έχει συγκροτηθεί μία υγειονομική ζώνη γύρω από τις εστίες αποσταθεροποίησης που δημιούργησε η Ουάσιγκτον μέσω μίας σατανικής αντιστροφής του γκεβαρικού «φοκισμού», της επαναστατικής θεωρίας που κυριάρχησε κατά την δεκαετία του 1960. Ως συνέπεια αυτής της εξέλιξης, συγκροτήθηκε ένα μπλοκ ασφάλειας υπό την καθοδήγηση του Λατινοαμερικανικού περιφερειακού πόλου ισχύος. Είναι προφανές ότι ο πόλος αυτός δεν θα διστάσει να απαντήσει στην μείζονα πρόκληση του αντιπάλου, μεταφέροντας στρατό κοντά στην αποσταθεροποιημένη περιοχή, από την πλευρά της Βραζιλίας, της Παραγουάης και της Αργεντινής.

Η κρίση στην Λατινική Αμερική είναι απόρροια των τελευταίων κινήσεων του άξονα Ουάσιγκτον –Τελ Αβίβ στην παγκόσμια σκακιέρα, ο οποίος προσπαθεί απελπισμένα να προωθήσει όσα από την επεκτατική νεοσυντηρητική του ατζέντα δεν μπόρεσε να επιτύχει η οκταετής διακυβέρνηση του υιού Μπους.

Σ’ αυτή την ατζέντα εντάσσονται η απειλή πολέμου έναντι της Ρωσίας που χθες εξαπέλυσε η υποψήφια αντιπρόεδρος του Μακέιν, Σάρα Πάλιν· τις επιθέσεις του αμερικανικού στρατού στα εδάφη του Πακιστάν, τις οποίες εξήγγειλε ο Μπους τον Ιούλιο παρά την αντίθετη θέληση του στρατού της χώρας· Την εξουσιοδότηση της Γεωργίας να επιτεθεί εναντίον της Οσετίας τον Αύγουστο, με στρατιώτες οι οποίοι εξοπλίστηκαν και εκπαιδεύτηκαν από το Τελ-Αβίβ και την Ουάσιγκτον· την αποστολή πλοίων εξοπλισμένων με πυρηνικά στη Μαύρη Θάλασσα· τις εκκλήσεις για την ανατροπή της κυβέρνησης του Ιράν και, σε ό,τι αφορά στη Λατινική Αμερική, το πραξικόπημα εναντίον του Τσάβες το 2002, την υπονόμευση της κυβέρνησης του Μοράλες και την εντεινόμενη επιθετικότητα έναντι της Κούβας.

Ο υπονομευτικός παρεμβατισμός της Ουάσιγκτον και των συμμαχικών της ολιγαρχιών της Λατινικής Αμερικής δημιουργεί της προϋποθέσεις για μία αποφασιστική μάχη εναντίον του δόγματος Μονρόε. Η επιθετικότητα του άξονα Ουάσιγκτον-Τελ Αβίβ-Μπογκοτά εναντίον του Ισημερινού, που αποσκοπούσε στην καταστροφή του στρατοπέδου του FARC και στην δολοφονία του διαπραγματευτή της οργάνωσης, Ραούλ Ρέγιες, ήταν το πρώτο βήμα της τελικής επίθεσης της Ούασιγκτον στις κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής. Σ’ εκείνη την συγκυρία, η νέα πολιτική τάξη της ηπείρου απέφυγε να έρθει σε σύγκρουση με τον Μπους, κρίνοντας ότι οι συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές.

Αυτή τη φορά, οι αντιδράσεις της Βραζιλίας και της Βενεζουέλας δείχνουν ότι έχουν κατανοήσει πως η μάχη της Βολιβίας είναι αποφασιστική και θα κρίνει το μέλλον της νέας πολιτικής τάξης της Λατινικής Αμερικής –μέρος της οποίας είναι και οι δύο κυβερνήσεις– και της προσπάθειάς της να αναδείξει την ήπειρο σε αυτόνομο περιφερειακό πόλο (εξέλιξη που σημαίνει μία δεύτερη ανεξαρτησία για της χώρες της περιοχής). Έτσι, έχουν αρχίσει να συμπεριφέρονται ως ένα περιφερειακό μπλοκ το οποίο υπερασπίζεται το δικαίωμά του να υφίσταται, όχι με τα ευχολόγια των διανοουμένων, αλλά με τα πραγματικά μέσα της ισχύος, σε επίπεδο πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό. Πρόκειται για μια επανάληψη του πρώτου πολέμου της ανεξαρτησίας (1809-1825) και οι κύριοι πολιτικοί παίκτες, οι πρόεδροι των Λατινοαμερικανικών χωρών, δείχνουν να το έχουν συνειδητοποιήσει.

Βεβαίως, όλοι τους έχουν ηθικά ελατήρια και θέλουν πάση θυσία να αποφύγουν την χρήση βίας. Όμως η ιστορία διδάσκει ότι οι αποφασιστικές μάχες κρίνονται από τους συσχετισμούς της ισχύος: Στην προκειμένη περίπτωση η μάχη θα κριθεί από το εάν θα επικρατήσει η οργανωμένη φασιστική-ιμπεριαλιστική βία έναντι της νόμιμης και νομιμοποιημένης οργανωμένης βίας των Λατινοαμερικανικών κρατών. Σήμερα, όπως και το 1810, η Λατινοαμερικανική ήπειρος δεν έχει άλλη επιλογή.

Χάινζ Ντήτεριχ

Από το venezuealanalysis.com

Το κείμενο αυτό, το μεταφράσαμε για να θα δημοσιευθεί στην Ρήξη που θα κυκλοφορήσε το ερχόμενο Σάββατο.

Advertisements

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s