Ιθαγενείς

Το μεγαλύτερό μας πρόβλημα

2 Σχόλια

Το μεγαλύτερό μας πρόβλημα είναι γλωσσολογικό. Νομίζω πως στερέψαν τα νοήματα στις λέξεις.

Στην κάθε λογής ιστοριογραφία, ο Γκέμπελς έχει καταχωρηθεί ως ο μάστορας της προπαγάνδας. Ξέρετε, το κλασσικό «Πες, πες, κάτι θα μείνει». Αυτές τις μέρες σκέφτομαι πως τούτος ο αφορισμός είναι θεμελιακώς λανθασμένος. Στην πραγματικότητα, όσο πιο πολλά λες, άλλο τόσο ταλαιπωρείς τις καημένες, τις έρημες τις λέξεις. Κι επειδή αυτές είναι ζωντανές, αρχίζουν και φθείρονται, βγάζουν κάλους και φουσκάλες, παραμορφώνονται, κι εν’ τέλει μεταλάσσονται: καταλήγουν να σημαίνουν το αντίθετό τους.

Σκεφτείτε. Σε μια διαφήμιση επαναλαμβάνεται διαρκώς το μοτίβο Επανάσταση στα ηλεκτρικά είδη. Ε, λοιπόν, μία, δύο, πέντε, δέκα, εκατό, στο τέλος η επανάσταση θα καταλήγει στο να νοηματοδοτεί στο μυαλό μας μια οποιαδήποτε προσφορά του Κωτσόβολου.

Κι όταν μια κυβέρνηση εκλέγεται δις, ως η παράταξη εκείνη που παρέχει τα περισσότερα εχέγγυα έναντι της διαφθοράς, για να βουλιάξει έπειτα στα σκάνδαλα, αυτό τι σημαίνει;

Καθαροί αθλητές και ντοπαρισμένοι αθλητές. Μια διάσταση απόλυτη. Οι μεν κερδίζουν μετάλλεια, οι δε εγκαταλείπουν νύχτα το «Ολυμπιακό χωριό» για να κρυφτούν από τα αμείλικτα φώτα της δημοσιότητας. Στην πραγματικότητα, το μόνο που διαχωρίζει τους μεν από τους δε, είναι ότι οι πρώτοι είχαν τα μέσα, την τύχη, και την γνώση ώστε να συγκαλύψουν τις ντόπες, ενώ οι δε πιάστηκαν στα πράσα.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι το περιώνυμο ρητό «πες, πες, κάτι θα μείνει» αστοχεί θεαματικά στο να καταγράψει την πραγματική ροπή που παίρνουν τα πράγματα. Ότι στην ουσία αυτό που συμβαίνει είναι το «πες, πες, δεν θα μείνει τίποτε», για να μπορέσουν από την αρχή, ex nihilo που λέν οι κουφάλες οι νομικοί, όσοι έχουν την εξουσία να ορίσουν εκ νέου τις λέξεις. Να τις βιάσουν.

Έτσι ώστε αγάπη να σημαίνει «περισσότερη συγκατάβαση». Αριστερά να σημαίνει «αποενοχοποίηση της δεξιάς». Ανεξάρτητη κι αδέσμευτη να είναι η εφημερίδα που τα παίρνει από τους πιο πολλούς.

…Βγάλε άκρη…

Σκαντζόχοιρος

Advertisements

2 thoughts on “Το μεγαλύτερό μας πρόβλημα

  1. γλωσσολογικο και οντολογικο.
    οι λεξεις, το νοημα, το ευρυ ή περιορισμενο λεξιλογιο της νεολαιας (μεγα θεμα στους κυκλους των φιλολογων), η εφραση περιεχομενου δια του λογου, ακολουθουν τις διαδρομες των ζωων μας, των φτασιδωμενων ή πιο αδιαπραγματευτων αναγκων μας και γενικοτερα παιζουν ρολο κοινωνιοκαθρεπτιστικο.

    Λαϊκιστι, τι θελεις παιδι μου? τι σε συνεπαιρνει? το νεο μοντελο της νοκια? επανασταση στον κοτσωβολο, λοιπον! και η επανασταση πηρε τη θεση της.
    Η ζωη σου μπορει να περιγραφει ως καταναλωτικες επιδρομες και δουλεια? Οι λεξεις που χρειαζεσαι ειναι το «ποσο κανει» και το γιαπικο λεξιλογιο των δυο συλλαβων. Που να βρει χρηση το «μεθεξη» ή το «αποκρυσταλλωνω»? Ποιος ενδιαφερεται στην πραγματικοτητα για την διαφθορα και το ολυμπιακο πνευμα?Ουδεις!

    ναι, τα νοηματα αποικιοποιουνται απο την αγορα.
    ναι, πες πες δε μενει τιποτα.
    Αλλα δεν μας εχουν μεινει και πολλα να πουμε ουτως ή αλλως.
    Και μια προσπαθεια για επανακτηση των νοηματων, για ανανοηματοδοτηση της γλωσσας, περναει μεσα απο την επανακτηση των ζωων μας και την ανανοηματοδοτηση της καθημερινοτητας μας. . και εδω αρχιζει το παιχνιδι και σκαει το γελακι… 🙂

  2. Στην «εκπαίδευση του μικρού δένδρου» ο παππούς ινδιάνος βρίζει τις λέξεις. Είναι εφεύρεση των πολιτικών λέει. Αν βρεις καιρό, να αγοράσεις το βιβλίο, είναι σούπερ τρυφερο και γλυκό

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s