Ιθαγενείς

Οι φράουλες των χορτασμένων, το αίμα των πεινασμένων

1 σχόλιο

Δουλοκτησία ή αλλιώς, το να μαζεύεις, όντας παράνομος φράουλες στην Μανωλάδα. Η κύρια όψη του φαινομένου της μετανάστευσης είναι η δουλοκτησία. Και η κοσμοπολίτικη ιδεολογία του πολυπολιτισμού είναι το φύλλο συκής των δουλοκτητών. Celebrating diversity, σου λένε, «γιορτάζοντας την διαφορετικότητα».

Στην πραγματικότητα εκείνοι που κάνουν πάρτι είναι οι άρχουσες τάξεις, που βλέπουν τα κέρδη τους να εκτοξεύονται και τους υπηρέτες τους να πολλαπλασιάζονται, μιας και η μετανάστευση αποτελεί έναν από τους κεντρικούς μηχανισμούς προώθησης της ελαστικής, ανασφάλισης εργασίας– της συγκρότησης της περίφημης κοινωνίας των 2/3. Κι επιπλέον, μπορούν, προσφέροντας μαύρη εργασία στην μεσαία τάξη, για να χτίζουν τα εξοχικά της, να φυλούν τους ηλικιωμένους της ή για να συντηρούν τις μικρές οικογενειακές τουριστικές ή τις αγροτικές επιχειρήσεις της, να συγκρατούν την αγοραστική της δύναμη, εξασφαλίζοντας συναίνεση και στήριξη στις κεντρικές επιλογές τους.

Ενώ η «διαφορετικότητα» την οποία επικαλούνται έχει καταντήσει ν’ αντιπροσωπεύει μία Οργουελιανή έννοια, που χρησιμοποιείται για να συγκαλύψει μία δεινή και αδιέξοδη κατάσταση: Τον πολυμερισμό της κοινωνίας σ’ ένα σύστημα που θυμίζει τις κάστες, όπου οι ταξικές αντιθέσεις διαπλέκονται με εθνοτικές και πολιτισμικές συγκρούσεις. Έτσι ξεπηδάει μία σύγχρονη Βαβέλ, πτυχές της οποίας εκδηλώθηκαν στο περιστατικό της Μανωλάδας, με τους Αλβανούς μπράβους να επιτείθονται στους ασιάτες εργάτες. Κι ασφαλώς, μία κοινωνία διαιρεμένη κατ’ αυτόν τον τρόπο, είναι ανίκανη να συγκροτηθεί πολιτικά προκειμένου να υπερβεί καθότι οι επιμέρους ομάδες παραμένουν σε γκέτο, εσώκλειστες στον κόσμο τους, ανίκανες να επικοινωνήσουν έστω και υποτυπωδώς με τις υπόλοιπες. Αυτού του τύπου η διαφορετικότητα, ο πολυπολιτισμός, θυμίζει πολύ την τακτική του «διαίρει και βασίλευε» της παραδοσιακής αποικιοκρατίας. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο συγκαταλέγεται μεταξύ στις πιο αγαπημένες πολιτικές των νεο-ιμπεριαλιστών.

Η παραγωγή της αυτής της πολιτικής, εμπίπτει στον παραδεδομένο εσωτερικό καταμερισμό που έχουν πραγματοποιήσει οι ελίτ στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης. Αυτόν, όπου η Δεξιά έχει αναλάβει να διαχειρίζεται τον νεοφιλελευθερισμό και να διαχειρίζεται τα της εταιρικής σφαίρας, ενώ η καθεστωτική φιλελεύθερη αριστερά αναλαμβάνει όλα τα ιδεολογικά ζητήματα αιχμής μέσα από τα ΜΜΕ, τα βιβλία των οργανικών διανοουμένων της, το πανεπιστήμιο.

Όλοι αυτοί λειτουργούν συστηματικά προκειμένου να συγκαλύψουν την αληθινή όψη της πολιτικής των «ανοιχτών συνόρων» και της «μαζικής μετανάστευσης», η οποία δεν είναι άλλη από την συνέχιση του ιμπεριαλισμού με άλλα μέσα. Διότι, αν ο ιμπεριαλισμός συνιστά το σύνολο των πολιτικών και οικονομικών δραστηριοτήτων του κεφαλαίου μέσα από τις οποίες εξασφάλιζε τους όρους για την συστηματική λεηλασία της περιφέρειας, η πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» στοχεύει στο να μεταφέρει τον εξαθλιωμένο Τρίτο Κόσμο για να ταΐσει τις κρεατομηχανές της παραγωγικής διαδικασίας της Μητρόπολης.

Απέναντι στο κοινωνικό χάος που γεννά η στρατηγική του κεφαλαίου, δύο ειδών απαντήσεων μπορούν να προκύψουν. Αφ’ ενός αυτήν της ακροδεξιάς, που αναπτύσσεται αυτήν την στιγμή στις περισσότερες χώρες τις Ευρώπης, και η οποία απαιτεί να αποκατασταθεί η ασφάλεια στις σύγχρονες Βαβέλ δια της αστυνόμευσης. Πρόκειται για μια λογική που δεν στοχεύει στην εξάλειψη των αιτιών της μετανάστευσης, αλλά στην καταστολή των συνεπειών της. Η πολιτική αυτή, καθίσταται ιδιαιτέρως δημοφιλής στις δυτικές κοινωνίες, ακριβώς διότι αυτές έχουν στηρίξει την καταναλωτική τους ευημερία στην εκμετάλλευση των μεταναστών και κατά συνέπεια δεν μπορούν να μεταβάλλουν ριζικά την πολιτική των «ανοιχτών συνόρων». Μπορούν, όμως, να διαχειριστούν τις συνέπειές της, μέσω της αστυνόμευσης, του αυταρχισμού και του ισχυρού κράτους– αιτήματα που ανήκουν παραδοσιακά στην ατζέντα των κομμάτων της άκρας δεξιάς.

Στον αντίποδα, θα μπορούσε να βρεθεί μόνο μια πολιτική που στοχεύει στην πλήρη ενσωμάτωση όσων μεταναστών μπορούν να απορροφήσουν οι κοινωνίες όπου αυτοί εγκαθίστανται ταυτόχρονα με την άμεση λήψη μέτρων για την εξάλειψη των βαθύτερων αιτιών της μετανάστευσης που δεν αφορούν σε τίποτε άλλο πέρα από το διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ του Βορρά και του Νότου που η ίδια η παγκοσμιοποίηση προκαλεί.

Ειδάλλως, ότι έγινε στην Ιταλία, με την θεαματική επάνοδο της λίγκας του Βορρά στην κυβέρνηση- θα γίνει κανόνας στο ευρωπαϊκό πολιτικό τοπίο. Και ο μόνος τρόπος για να αντιστρέψουμε αυτήν την δυναμική, είναι να αμφισβητήσουμε ολοκληρωτικά την παγκοσμιοποιητική προπαγάνδα της φιλελεύθερης αριστεράς, η οποία μας δεσμεύει εντός στα πλαίσια του υφιστάμενου συστήματος.

Advertisements

One thought on “Οι φράουλες των χορτασμένων, το αίμα των πεινασμένων

  1. Συμφωνώ σε όλα όσα πολύ ωραία γράφεις εκτός από:

    Στον αντίποδα, θα μπορούσε να βρεθεί μόνο μια πολιτική που στοχεύει στην πλήρη ενσωμάτωση όσων μεταναστών μπορούν να απορροφήσουν οι κοινωνίες όπου αυτοί εγκαθίστανται ταυτόχρονα με την άμεση λήψη μέτρων για την εξάλειψη των βαθύτερων αιτιών της μετανάστευσης που δεν αφορούν σε τίποτε άλλο πέρα από το διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ του Βορρά και του Νότου που η ίδια η παγκοσμιοποίηση προκαλεί.

    Θεωρείτε ότι αυτό αποτελεί ρεαλιστική θέση για το 2008; Γιατί όταν ενσωματωθούν οι «απαραίτητοι» με το περίσσεμα τί θα κάνουμε; Καί σύμφωνα με τον Παυλόπουλο (500 χιλιάδες οι νόμιμοι 1,5 εκατομύριο οι παράνομοι) ή σύμφωνα με την δική μου αντίληψη (πάνω από 3 εκατομύρια) το περίσσευμα ήδη υπάρχει! Από αύριο τί θα γίνει με τους 350 την ημέρα (πάλι σύμφωνα με τον Παυλόπουλο) που θα μπούν;

    Δυστυχώς, έχοντας αφήσει το θέμα στους Καρατζαφέρη και Τσίπρα τόσα χρόνια, δεν μας μένει παρά να κλείσουμε το μαγαζί και να χαιρετάμε από μακρυά κάθε συζήτηση για ασφαλιστικό, πρόνοια και παιδεία. Γιατί απλά με μια «Λάρισα» το χρόνο να περνάει τα σύνορα και να εγκαθίσταται εδώ, μόνο αν είναι κάποιος «αισιόδοξος» μπορεί να πιστεύει ότι θα βρεί ανθρώπινη λύση….

    Οι αριθμοί δεν σέβονται επιθυμίες. Είναι αμείλικτοι.

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s