Ιθαγενείς

Σκέψεις για το Αυτοκίνητο

4 Σχόλια

1rea38a.jpg

Το χειρότερο πράγμα σχετικά με τα αυτοκίνητα είναι ότι είναι σαν κάστρα ή σαν βίλες δίπλα στη θάλασσα: πολυτελή αγαθά τα οποία εφευρέθηκαν για την αποκλειστική ευχαρίστηση μιας πολύ πλούσιας μειοψηφίας και τα οποία σαν φύση και σαν σύλληψη ποτέ δεν προορίζονταν για τον απλό λαό{…}

 Γιατί το αυτοκίνητο αντιμετωπίζεται σαν μια ιερή αγελάδα; Γιατί αντίθετα με τα άλλα ιδιόκτητα αγαθά, δεν αναγνωρίζεται σαν μια αντικοινωνική πολυτέλεια;{…} Η διατήρηση αυτού του μύθου εξηγείται εύκολα. Η εξάπλωση του ιδιωτικού αυτοκινήτου εκτόπισε τις μαζικές συγκοινωνίες και μετέβαλε την πολεοδομία και τη χωροταξία με τέτοιο τρόπο, ώστε να ικανοποιεί τις ανάγκες του αυτοκινήτου οι οποίες δημιουργήθηκαν με την εξάπλωσή του.{…}Όταν εφευρέθηκε το αυτοκίνητο αποσκοπούσε στο να προσφέρει σε μερικούς από τους πολύ πλούσιους ένα εντελώς καινούριο προνόμιο: αυτό του να μετακινείσαι πολύ γρηγορότερα από οποιονδήποτε άλλον. Κανένας τους μέχρι τότε δεν το είχε ονειρευτεί αυτό. Η ταχύτητα όλων των λεωφορείων ήταν τελικά η ίδια και για τους φτωχούς και για τους πλούσιους. Έτσι, μέχρι το τέλος του αιώνα, η κοινωνική ελίτ δεν ταξίδευε με διαφορετική ταχύτητα από τον απλό λαό. Το αυτοκίνητο θα τα άλλαζε όλα αυτά. Για πρώτη φορά οι ταξικές διαφορές θα επεκτείνονταν στην ταχύτητα και στα μέσα μεταφοράς.{…}

Στην πραγματικότητα, τι ήταν αυτό που η αυτοκινητοβιομηχανία προσέφερε στο κοινό; Ακριβώς αυτό : «Από τώρα και στο εξής, όπως η αριστοκρατία και η μπουρζουαζία, θα έχετε και εσείς το προνόμιο του να κινείστε ταχύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Στην κοινωνία του αυτοκινήτου το προνόμιο της ελίτ είναι διαθέσιμο και σε εσάς»{…}

 «Η πόλη», η μεγάλη πόλη, που για γενιές θεωρούταν ένα θαύμα, το μόνο μέρος που άξιζε να ζήσεις, τώρα θεωρείται «κόλαση». Ο καθένας θέλει να δραπετεύσει από αυτή, να ζήσει στην ύπαιθρο. Γιατί αυτή η αντίθεση; Για ένα μόνο λόγο. Το αυτοκίνητο έχει κάνει τη μεγάλη πόλη μη κατοικήσιμη. Την έχει κάνει βρωμερή, θορυβώδη, αποπνικτική, γεμάτη σκόνη, τόσο αχώνευτα συνωστισμένη που κανείς πλέον δε θέλει να βγει έξω το βράδυ. Έτσι, αφού τα αυτοκίνητα σκότωσαν την πόλη χρειαστήκαμε ταχύτερα αυτοκίνητα για να αποδράσουμε με τους σούπερ αυτοκινητόδρομους προς τα προάστια, τα οποία είναι τώρα ακόμη πιο μακριά. Αναμφισβήτητα, ένας φαύλος κύκλος: δώστε μας περισσότερα αυτοκίνητα για να μπορέσουμε να ξεφύγουμε απ’ την καταστροφή που προκάλεσαν τα ίδια. Από πολυτελές αντικείμενο και δείγμα προνομίου, το αυτοκίνητο, πλέον, έχει γίνει ζωτική ανάγκη. Πρέπει να ‘χεις ένα δικό σου για να ξεφύγεις απ ‘την αστική κόλαση των αυτοκινήτων.

Η καπιταλιστική βιομηχανία έχει κερδίσει, έτσι, το παιχνίδι: το περιττό έχει γίνει αναγκαίο.  Θα πρέπει να είναι ικανοί να κάνουν χωρίς μετακινήσεις γενικότερα, επειδή θα αισθάνονται σαν στο σπίτι τους, όταν θα είναι στις γειτονιές τους, στην κοινότητά τους, στις πόλεις με ανθρώπινο μέγεθος και θα ευχαριστιούνται να περπατάνε από τη δουλειά στο σπίτι ή αν χρειαστεί,να κάνουν ποδήλατο.

 Όταν κάποιος ρώτησε τον Μαρκούζε πώς θα περνούσαν οι άνθρωποι τον ελεύθερό τους χρόνο μετά την επανάσταση, τότε που η καπιταλιστική σπατάλη θα έχει εξαφανιστεί, εκείνος απάντησε: «Θα γκρεμίσουμε τις μεγάλες πόλεις και θα χτίσουμε καινούριες. Αυτό θα μας κρατήσει σε ασχολία για κάποιο καιρό.» 

Αποσπάσματα από τη μπροσούρα του Andre Gorz, Η κοινωνική Ιδεολογία του Αυτοκινήτου (1973) 

Και σήμερα.. 

Το τελευταίο διάστημα, όλο και περισσότερο, στα στέκια των νέων, κυριαρχούν οι συζητήσεις για το ατομικό αυτοκίνητο. Ο κοσμοπολίτικος τρόπος ζωής, που έχει επιλεχθεί από το κυρίαρχο καταναλωτικό σύστημα και ακολουθείται δουλικά από το σύνολο της Ελληνικής νεολαίας, επιτάσσει την ατομική αυτό- κίνηση, απαραίτητη.

Το αυτοκίνητο, αποτελεί, για πολλούς το απαραίτητο διαβατήριο, στο δρόμο προς την ενηλικίωση, ενώ κάποτε, ήταν η ενσωμάτωση στην εργασία ή οι σπουδές, σε μια προσπάθεια κοινωνικής ανέλιξης και χειραφέτησης. Κυρίαρχος είναι ο ρόλος του στο παιχνίδι των φύλων, καθορίζοντας κατά απόλυτο τρόπο και την «έκβαση» του παιχνιδιού. Η κατάκτηση του διπλώματος, γίνεται αυτοσκοπός, την ίδια στιγμή που η εξέλιξη σε άλλους τομείς γίνεται υποχρέωση 

Η απόλυτη υποταγή σε κάποιο εμπόρευμα. Ολόκληρη, η εξέλιξη του ατόμου, υποτάσσεται σε ένα εμπόρευμα φετίχ, που προσφέρει μοναχά μια βιώσιμη θέση, στο ανταγωνιστικό παιχνίδι, των αλλοτριωμένων από τα εμπορεύματα ανθρώπων. Το αυτοκίνητο, αναπόσπαστο στοιχείο του σύγχρονου νέο- έλληνα, αποτελεί για αυτόν συμπληρωματικό χαρακτηριστικό της ταυτότητάς του,  πλάι σε άλλες καταναλωτικές ταυτοτικές επιλογές όπως του ποτού του ή της ομάδας του.  Είναι το μοναδικό θέμα, που υπάρχει γνώση και ξεχωριστή άποψη. Είναι το μοναδικό θέμα που μελετούν όλοι, και οι γνωστικές ελλείψεις σηματοδοτούν τον παραγκωνισμό από το νέο-γιάπικο περιβάλλον.

 Το μικροαστικό οικογενειακό περιβάλλον, ενισχύει την πραγματικότητα αυτή, θέτοντας το «καινούργιο» αυτοκίνητο ως κίνητρο, στην εξασφάλισης της προόδου του παιδιού, κλίνοντας τα μάτια στις δικές του ελλείψεις και παραλείψεις. Για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, η απόκτηση του καινούργιου αυτοκινήτου σηματοδοτεί, την διέξοδο, την αλλαγή, της κοινωνικής θέσης και εγκαινιάζει την απαρχή μια νέας περιόδου, αν και οι καταβολή της μηνιαίας δόσης, επιβαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό δυσβάστακτα. Ακόμα και για τους μεταναστευτικούς πληθυσμούς, η αγορά ενός καινούργιου αυτοκινήτου σηματοδοτεί, όχι μόνο την ενσωμάτωση στο νέο περιβάλλον αλλά και την αναγνώριση και επιβολή σε επίπεδο ομοεθνών.

Όλες αυτές οι κοινωνικές συνθήκες, φαντάζουν, τις σύγχρονες «παρκαρουπόλεις», ναούς για τους μεγάλους αυτοκινητοβιομηχάνους. Το αυτοκίνητο, κυρίαρχο όσο ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία, δείχνει με απόλυτους όρους την εξάρτηση των κοινωνιών σε όλα τα εμπορεύματα. Καταδεικνύει την δύναμη του εμπορεύματος, να σχηματίζει την ταυτότητα ενός ανθρώπου και να καθορίζει την πραγματικότητά του με γνώμονα αυτό.

Αν αυτή είναι η πραγματικότητα της κοινωνίας μας, όπως φαίνεται μέσα από τη χρήση του εμπορεύματος «αυτοκίνητο», τίθεται αναπάντητο  το ερώτημα πώς θα φτιαχτεί από τον κυρίαρχο το εμπόρευμα «πολιτικός»;

Ντιούη

ολόκληρη η μπροσούρα του Andre Gorz:  socialideology.pdf

Advertisements

4 thoughts on “Σκέψεις για το Αυτοκίνητο

  1. Ζώ για τη στιγμή που:
    1)Θα παρεισ εσύ δίπλωμα και
    2)θα βγει αυτοκίνητο από κοβάλτιο…..

  2. Βαλτοί είσαστε;

    Πήγαινα δουλειά σήμερα και όλοι – μα όλοι – ήταν έξω και αποχιονίζανε όχι το δρόμο τους, όχι το πεζοδρόμιό τους, αλλά το τουτού τους!!!

    Η Μπροσούρα εξαιρετική.

  3. το ζήτημα είναι πότε θα αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε το ζήτημα του περιβάλλοντος και του αυτοκινήτου (άρα και της αγοράς της ίδιας), με πολιτικά μέσα. Έξω τα αυτοκίνητα από το κέντρο της πόλης! να μεταμορφώσουμε πλήρως τις πόλεις μας…

  4. Διαμαρτυρόμαστε και απαιτούμε να ακυρωθεί η Περιφερειακή οδός
    Δαφνίου – Δάσους
    Δενδροφυτεύουμε και Φροντίζουμε το πράσινο
    Η διάσωση του περιβάλλοντος αποτελεί για όλους μας «έργο» αδιαπραγμάτευτο.
    Σε ένδειξη διαμαρτυρίας σας καλούμε όλους την Κυριακή 24/02/08 και ώρα 11:00 στην περιοχή του Δαφνίου για να φυτέψουμε δένδρα, να καθαρίσουμε και να φροντίσουμε τα ήδη υπάρχοντα δέντρα, και να δείξουμε έμπρακτα την αντίθεσή μας στην εκτέλεση του έργου.
    xaidari.blogspot.com

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s