Ιθαγενείς

…Το χάσμα των γενεών στο κοίλον της Ιστορίας (αλλίως, η γενιά μου…)

14 Σχόλια

…Και ξάφνου, ‘κει που μιλούσαμε στο τραπέζι, σηκώσαμε το κεφάλι και την κοιτάξαμε. Κόντευε τα 90. Εξήντα χρόνια στους αγώνες. Σε όλους τους αγώνες. Κουρασμένη, με μίαν ιώβειο υπομονή– και μία επιμονή που θυμίζει εκείνα τα βολονταριστικά τσιτάτα του Μάο, για την θέληση που μετακινεί βουνά.

Στο μυαλό μου, σε αντιπαράθεση με ό,τι έβλεπα, ήρθαν οι εικόνες φίλων και φιλενάδων συνομήλικων, όλων εκείνων που «πορευτήκαμε» στις καταλήψεις του Μαΐου- Ιουνίου του 2006. Θυμήθηκα τους φθηνούς και άτεχνους πανηγυρικούς των φοιτητικών αμφιθεάτρων, για την «γενιά του 16 που βγήκε στους δρόμους, για να παραμείνει σ’ αυτούς», για την «εξεγερμένη νεολαία που δείχνει το δρόμο».

Κι επειδή η μνήμη λειτουργεί πάντοτε συγκεκριμένα, και τα συνθήματα έχουν ταυτιστεί αξεδιάλυτα με πρόσωπα, βιώματα, τραγούδια, θυμήθηκα την Κ., συντρόφισσα, η οποία στο τρίτο έτος κιόλας τα βρόντηξε, διότι –κουράστηκε, λέει– είχε παραμελήσει τον εαυτό της, τη σχολή της και τα μαθήματά της. Θυμήθηκα επίσης την Σ., συλληφθείσα μάλιστα, η οποία λύγισε–λέει– από το «δυσβάσταχτο βάρος των κοινών» και γυρεύει τώρα την «αβάσταχτη ελαφρότητα της νιότης» στην ιδιωτεία, έχει βγάλει δίπλωμα, ονειρεύεται ένα τζιπ για να πηγαίνει με τους φίλους της «στα βουνά», όπου κυριαρχεί «η ηρεμία κι η απλότητα της φύσης». Και να σκεφτείτε ότι τούτοι οι άνθρωποι για τους οποίους σας μιλάω, ασχολήθηκαν έξι μήνες– το πολύ ενάμιση χρόνο– για να δηλώσουν έπειτα «βετεράνοι», «απόμαχοι» και «κατάκοποι από το άγος της πολιτικής»…  

Κι αν τούτα σας φαίνονται πολύ γκροτέσκα για να ‘ναι αληθινά, πρέπει να ξέρετε ότι η γενιά μου, είναι μία γενιά υποκριτών, μία γενιά «λάιφ-στάιλ», που έχει εκπαιδευτεί μέσα στον κόσμο της διαφήμισης και των τηλεοπτικών σειρών, έτσι ώστε να επιλέγει ταχύτατα ρόλους, προσωπεία, να τα βιώνει επιδερμικά, κι έπειτα να τα εγκαταλείπει το ίδιο εύκολα όσο τα υιοθέτησε. Όμως, αν αυτό συμβαίνει, αν αλλάζουμε κάθε χρόνο προσωπεία, τότε ποιοι στ’ αλήθεια είμαστε;

Είμαστε αριστοτέχνες καρατερίστες της ζωής, ικανοί να υποκρινόμαστε τους ηττημένους απόμαχους μόλις στα 23 μας, δίχως να έχουμε ζήσει τίποτε που ν’ αξίζει για να σημαδέψει τη ζωή μας. Κι είναι αυτό ένα στάδιο απαραίτητο έτσι ώστε να εκπληρώσουμε τον αρχικό στόχο, να μάθουμε να λειτουργούμε ως σαραντάρηδες γιάπηδες στα 24 μας. Διότι αυτή είναι η πραγματική αποστολή της γενιάς μου, αυτές είναι οι αξίες μας: είμαστε φορείς του χυδαίου κομφορμισμού που κοινωνείται καθημερινά από τους τηλεοπτικούς δέκτες και τα εβδομαδιαία έντυπα δωρεάν διανομής, του εσμού των Athens Voice και των Lifo.

Το σύμβολό μας, ο εκφραστής των φαντασιώσεων μας, είναι ο Θέμος, ναι, αυτός ο κατάπτυστος «κομιστής». Γιατί τα κατάφερνε όλα ταυτόχρονα, ως αληθινός σούπερμαν: Να εκβιάζει, να τρέχει με το αυτοκίνητό του ανά την Ευρώπη για να εξαργυρώσει της επιταγές της απάτης, να διευθύνει μία εφημερίδα που σαρώνει τις πωλήσεις, να είναι Γάβρος χουλιγκάνος στις κερκίδες, μπαρόβιος, χιουμορίστας, γκομενάκιας, τηλεοπτικός σταρ, προαγωγός των αιθέριων υπάρξεων του μήνα στην ελληνική κοινωνία του θεάματος. Αυτός που καταφέρνει να περιφρονεί μονίμως τους κανόνες, να γελοιοποιεί τη νομιμότητα, και να είναι συγχρόνως τόσο αγαπητός, τόσο κοντά σε αυτούς που την καθορίζουν: ένας εξουσιαστής με «αντιεξουσιαστική» mentalité.

Η απόσταση μεταξύ αυτού που έβλεπα κι αυτού που σκεφτόμουνα ήταν τεράστια. Απ’ τη μία εκείνες οι γενιές των δεκαετιών του ’40, του ’50 και του ’60, που βίωσαν την Ιστορία με κεφαλαίο «Ι» και δοκίμασαν, με δάκρια και με αίμα, την ποίηση των «μεγάλων αφηγήσεων», των ανατροπών, της ενεργητικής παρουσίας των μαζών. Κι απ’ την άλλη, η γενιά της αντεπανάστασης του 1990, του τέλους της Ιστορίας, της παγκοσμιοποίησης, του χυδαίου φιλελευθερισμού, του μοναχικού πλήθους, της παραίτησης, της εκεχειρίας και της ήττας. Είναι σαφές: Το χάσμα των γενεών λειτουργεί αντίστροφα κατά την εποχή του κοίλου της Ιστορίας.

 

Σκαντζόχοιρος
Advertisements

14 thoughts on “…Το χάσμα των γενεών στο κοίλον της Ιστορίας (αλλίως, η γενιά μου…)

  1. Παράθεμα: buzz

  2. Πολύ δυνατό κείμενο. Καλό σαββατοκύριακο

  3. Δεν το είχα δεί γεωμετρικά… Μ’ άρεσε!

  4. Σκατζόχοιρε, ένα από τα ομορφότερα κείμενα σου. Και τόσα χρόνια που σε ξέρω έχω διαβάσει πολλά τέτοια από σένα.

  5. Προφανώς η Ιστορία είναι πάντα με κεφαλαίο γιώτα γραμμένη. Μόνο που ο ιστορικός ρόλος της κάθε γενιάς* αντιμετωπίζεται τελείως διαφορετικά κατά περίσταση. Ακριβώς το ίδιο νόημα με λίγο διαφορετικά λόγια είχε και ένα κείμενο του Καμύ που είχε πέσει στα χέρια μου πριν από χρόνια. Θεωρούσε ο συγγραφέας τη γενιά* του αμόρφωτη και χωρίς ιστορική συναίσθηση. Τότε, όχι πολύ μετά, είχαμε Γιώργο και μία συζήτηση μεταξύ μας. Είχες πει πως η ίδια γενιά* των μετεχόντων στα Ιουλιανά, ήταν εκείνη που λίγους μόλις μήνες πριν δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να χορεύει σέηκ, τσογλανοειδώς ποιούσα θα συμπλήρωνα, ως άλλος Χριστιανόπουλος. Ρευστά είναι τα πράγματα, ρευστά τα συμπεράσματα, ρευστά και τα πρότυπα του σήμερα. Που δεν είναι δικά μας, άλλωστε. Καθείς επιλέγει τη ζωή του και δεν οφείλει να είναι και σταθερός στις επιλογές του.

    Όσο για την επιμέρους ψυχοσύνθεση αλλάζει όταν έρχεται αντιμέτωπη με την καθημερινότητα, όταν θα βρεθεί σε θέση να μην έχει λεφτά για να πληρώσει το νοίκι και θα πρέπει να γυρίσει στους δικούς του/της, αλλά και σε καμπές της Ιστορίας (μπορείς να τις πεις και «κοίλα» ή «τομές», για με δεν είναι ‘κει το θέμα) μαζικά. Αλλά αλλάζει. Και – αλίμονο – καμμία γενιά* δεν είναι πιο σημαντική από τις άλλες. Καμμία ιστορική συντυχία δεν είναι πιο κρίσιμη από τις άλλες, γιατί όλες αυτές, άνθρωποι τις βιώνουν. Ας μη βάζουμε σύστημα αξιολόγησης στην Ιστορία. Αυτό είναι της πολιτικής έργο.

    Να με συγχωρείς για το μέγεθος του σχολίου μου. Καλησπέρα.

    *αλήθεια, τι θα πει γενιά, πως ορίζεται κάτι τόσο γενικό; Για την οικονομία της συζήτησης και μόνο θα αποδεχτώ αυτόν τον όρο.

  6. Ωχ! Φράνκι ΣΥΓΝΩΜΜΗ. Κατά λάθος σβήσαμε το σχόλιό σου! (Βλέπεις,πήγαμε να εγκρίνουμε ένα άλλο, και σβήσαμε το δικό σου). Αυτά παθαίνει όποιος μπλογκάρει προτού να πιεί καφέ!

    Θα μπορούσες να το ξαναστείλεις????

  7. Αγαπητε Λογοκριτα μακαρι αυτες ναναι μονο οι ατασθαλιες σου … ελεγα λοιπον στο σχολιο μου οτι τα συμβαινοντα στην «γενια» σου ειναι απολυτως ισοδυναμα με οσα συνεβησαν και προηγουμενως … απλα σε σας τρεχει ο χρονος πιο γρηγορα, αλλα αυτο ειναι φυσικο επακολουθο μιας και η ιδια η εικονα της κοινωνιας που «απολαμβανουμε» αρεσκεται στις συνεχεις εναλλαγες – δεν αντεχει ουτε η ιδια την εικονα της- συνεπως τα οσα λαμβανουν χωρα ειναι απολυτως λογικες εκδοχες της προγουμενης εξαθλιωσης .
    Το γεωτρυπανο της λασπης αδυνατει να βρει πετρωδη εδαφη, γι’αυτο και το συνεχες της πτωσεως. Ισως μια ταυτογχρονη εθνικη-οικονομικη καταστροφη να ξυπνησει καποιους αν και η εμπειρια της Σερβιας δεν μας δειχνει οτι πρεπει ναμαστε αισιοδοξοι, φαινεται οτι το συλλογικο ειναι για τα καλα θαμενο …. αλλα ας ευελπιστουμε ή μαλλον ας ανακατευουμε το καζανι μπορει να δουμε ξανα τα πληθη να ξεφευγουν απο την εικονα και να τιμησουν τα οστα των νεκρων τους, να επανακαλυψουν το συλλογικο.
    θυμιζω παντως οτι οι τεως Κνιτες ειναι την σημερον ημερα οι διαμορφωτες της Μηντιακης Δημοκρατιας και αυτο ειναι απολυτως εξηγησιμο. Στατιστικα παντως οι Εκκεδες ειναι το πιο προωθημενο κομματι της μεταλλαξης, μειναν καποιοι λιγοι εκτος του παιγνιου αλλα δεν ηταν ποτε αυτοι εντος του τοτε παιγνιου .
    Οσο πιο πολυ εξερευνας τοσο πιο δυσκολο ειναι να ενταχθεις στα υπαρχοντα σχηματα μιας και η βεβαιοτητα της ενταξης αμβλυνει την ικανοτητα του σκεπτεσθαι … πχ ο Αλιμπαν_Ταλιμπαν αντεληφθη τα συμβαινοντα με την επισημη διαλυση της Σοβιετιας , ο δε Λαφαζανης σκαβει λαγουμια στα εδρανα της Βουλης αναμενοντας την Ριζοσπαστικη Κυβερνηση … βιωνουμε την εποχη των πολιτικων πορνών, αυτες αντι να τεθουν στο περιθωριο, να ξεπεσουν στην Ακομινατου και Βαθης, με το περασμα των χρονων αναδεικνυονται ως οι νεοι παικτες του πολιτικου παιγνιου. Φυσικο φαινομενο μιας και η πολιτικη αυτους επιθυμει να την υπηρετησουν.
    Στον μεγαλυτερο Δημο των Δυτικων Παραλιων μια Ακροαριστερη Πολεοδομο$$$ υπηρετει και τους δυο αφενταδες και την επανασταση αλλα και την γνωστη συνηθεια των Δ.Υ. … αυτα για να μην εχουμε ουτοπιες για τα συμβαινοντα στις «γενιες» , ουδεις αναμαρτητος , αμετανοητοι να μην ειμαστε …
    αυτα και ελπιζω να τα ειπωμεν στο Βιβλιοπωλειο ..

  8. @Φράνκι
    Η διαφορά έγκειται ότι η δική μου γενιά είναι η πρώτη γενιά που ενηλικιώθηκε ολοκληρωτικά στα πλαίσια της κυριαρχίας του θεάματος. Γι’ αυτό και μέχρι πρότινος όλοι αναρωτιόνταν «σε τι κόσμο θ’ αφήσουμε τα παιδιά μας», ενώ τώρα πολλοί είναι αυτοί που στοχάζονται το «τι παιδιά θ’ αφήσουμε στον κόσμο μας»;

    Δεν είμαστε τίποτε άλλο πέρα από το είδωλο του κόσμου που μας περιβάλλει. Ο θέος-εμπόρευμα μας έπλασε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή του, βλέπεις…

    Ανατροπές και βέβαια μπορούν να γίνουν. Πάντοτε γίνονταν- είναι αυτή η θεμελιώδης παρέκκλιση στην οποία ο σοφός επίκουρος έθεσε τα θεμέλια του Κόσμου. Το ζήτημα είναι ποιοί και που…

    Και επ’ αυτού, έβλεπα πριν από τέσσερα χρόνια, στην Ινδία, τα μάτια αυτών που όχι μόνο το νοίκι δεν έχουν να πληρώσουν, αλλά που ζουν στους δρόμους, ντυμένοι με κουρέλια, μέσα στα σκουπίδια. Ε, λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι, είχαν τέτοια λάμψη στα μάτια τους, τέτοια δίψα για ζωή, που ανάγκαζαν τους κορεσμένους από τις χοληστερίνες Ευρωπαίους, τους πάσχοντες από την ανίατη ασθένια της κατάθλιψης του πολιτισμού τους, ν’ αποστρέφουν το βλέμμα τους…

  9. Διάβασα το κείμενό σου, και αποφάσισα να γράψω και γω γιαυτή τη γενιά, πράγματα που είχα στο κεφάλι μου. Πολύ χολή βγάζουμε…. λες να έχουμε δίκιο;

    Διονυσης

  10. @exiled

    Γενιές. Χμ. Το ότι είναι δύσκολο να επισημάνεις το περιεχόμενο του όρου γενιά, να τον συστηματοποιήσεις ώστε να αποτελέσει ένα ερευνητικό εργαλείο, δεν είναι τυχαίο. Έχει να κάνει- κατά τη γνώμη μου- με την έκλειψη των γενεών, που παρατηρείται τις τελευταίες δεκαετίες. Δες. Έχουμε Γενιά του ’60 και μετά τι; Λίγο του ’70 και καθόλου του ’80 και του ’90 (εκτός αν αποδεχθούμε τα περί χημικής γενιάς και δεν συμμαζεύεται).

    Η έκλειψη των γενεών, με την σειρά της έχει να κάνει-νομίζω- με το γεγονός ότι υπό το βάρος του καταναλωτισμού ΟΛΕΣ οι συλλογικές ταυτότητες τείνουν να εκλείψουν- άρα και οι «γενιές».

    Τώρα για τα άλλα που λες, μου φαίνονται λίγο «μεταμοντέρνα» (ρευστά τα πράγματα, ρευστά και τα συμπεράσματα, που λες). Διόλου ρευστά, κατά τη γνώμη μου. Κατ’ αρχήν αυτή η γενιά, ή αυτούς που εννοώ εγώ ως γενιά μου είχε να πληρώσει το νοίκι (αυτοί που δεν είχαν και δεν έχουν είναι οι πιο τίμιες περιπτώσεις κατά την γνώμη μου). Στο προκείμενο, έχω την εντύπωση ότι οι επιλογές δεν κρίνονται από τον αγώνα για την επιβίωση, αλλά από την καταθλιπτική ηγεμονία που ασκούν επάνω μας πρότυπα και στάσεις ζωής αλλά και από το γεγονός ότι στην πραγματικότητα είμαστε αρκετά στ’ αρχιδιστές για να μπούμε σε διαδικασία πραγματικής αμφισβήτησής τους. Δηλαδή, έχουμε στο Μεξικό τους Ζαπατίστας, έχουμε στην Ελλάδα και τον Δυτικό Κόσμο ευρύτερα τους «Στ’αρχιδίστας» (χι-χι!).

  11. Πολύ κουρασμένοι είμαστε, είναι η αλήθεια. Έχω κουραστεί νακούω «΄΄εχω κουραστεί», «θέλω να κοιτάξω λίγο και τον εαυτό μου», λες και κοιτάζαμε ποτέ και τίποτε άλλο, «κανείς δε νοιάζεται», ενώ εμείς νοιαζόμαστε. Μας πνίγει ο ατομικισμός, και οι δήθεν προτεραιότητεςκαι υποχρεώσεις…. και εγκαταλείπουμε. Καληνύχτα αυτοσχεδία, περάσαμε καλα

  12. ΕΕΕΕΕΕ, τώρα γίνεσαι λιγουλάκι υπερβολικός, Διονύση μου. Όπως είπε και κάποιος, κύκλοι κλείνουν και κύκλοι ανοίγουν. Και όπως είπε κάποιος άλλος, «όταν κάτι δεν σε εκφράζει καλύτερα να τελειώνεις μαζί του όσο το δυνατόν το γρηγορότερο».

    Η αυτοσχεδία έχει μικρή σχέση μ’ αυτά. Διάβασε το «Στις Φάμπρικες του ΓουΪγκαν Πάιρ» του Όργουελ (Ελεύθερος Τύπος) και το «Κρατήστε Σφιχτά τον μικροαστισμό σας» (πάλι Ε.Τ.). Εμένα με βοήθησαν να κατανοήσω καλύτερα (ακόμα και τον εαυτό μου).

    Προσωπικά, δεν αισθάνομαι κουρασμένος. Θυμωμένος είμαι…

  13. Βασικα, επειδη ανηκω σε αυτη την γενια και εχω φαει και εγω της χρονιας μου το 2006-2007 και εμεινα και στις καταληψεις, εχω αρχισει να καταληγω στα εξης:
    Σαφως δεν μπορειτε να περιμενετε την γενια μου να ειναι σαν του ΄70 η του ’60 γιατι ειναι τελειως διαφορετικη η κατασταση και η κοινωνια η ιδια. Σαφως δεν ειμαστε οι υπερεπαναστατες, οι ανατρεπτικοι, δεν ψαχνουμε τροπους καθημερινα να γκρεμισουμε το σαπιο κατεστημενο η το συστημα. ΑΛΛΑ:
    Μην ξεχνατε οτι ειμαστε η πρωτη γενια που ζουμε σε μια κοινωνια τελειως διαφορετικη απο αυτη των προηγουμενων δεκαετιων. Οπως βλεπω τους συνομιληκους μου, ειναι πολλοι οι οποιοι ειναι οπως το λετε, ατομιστες, καριεριστες, γιαπηδες (η χειροτερη βρισια) κτλ κτλ. Αλλα ειναι και παρα πολλοι αυτοι που ψαχνονται. Απλα δεν βρισκουν λυσεις και απαντησεις καπου και γι αυτο καταληγουν στην προσαρμογη. Δεν τους συγκινουν οι λυσεις που δινονταν στα αμφιθεατρα πχ της δεκαετιας του ’70. Δεν τους συγκινει η αριστερα πχ που χρησιμοποιει τους ιδιους ορους εδω και ποσα χρονια για να περιγραψει καταστασεις που ισως να εχουν αλλαξει και εντελως. Δεν τους ψηνει και τοσο πολυ η κομματικη πειθαρχια. Απο αυτη την αποψη, ισως να ειμαστε καλυτερα σε σχεση με παλαιοτερες γενιες. Αλλα ξεσπασαμε μια φορα. Θα το ξανακανουμε, μην εχετε αμφιβολια. Απλα χρειαζομαστε στηριξη και ενθουσιασμο, οχι ατακες οπως «η γενια του καφε» και απογοητευση…

  14. Κι εμείς αυτής της γενιάς είμαστε. Γι’ αυτό δεν έχει… στήριξη.

περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s