Απεργία!

ΜΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ

Στις 10 Φεβρουαρίου η ΑΔΕΔΥ έχει κηρύξει απεργία. Το κύριο βάρος της απεργίας αναμένεται να σηκώσουν οι εκπαιδευτικοί, οι γιατροί καθώς και οι εργαζόμενοι στα προγράμματα Stage. Νωρίτερα θα έχουν απεργήσει οι εργαζόμενοι το Υπουργείο Οικονομικών. Απεργούν δηλαδή τα ισχυρότερα συνδικάτα των «εξασφαλισμένων» του Δημοσίου μαζί με τους πληβείους της επισφαλούς εργασίας. Κι αυτή η ιδιαιτερότητα είναι που κάνει αυτήν την απεργία αλλιώτικη από τις άλλες.

Φαινομενικά πρόκειται για το χρονικό μιας ακόμη προαναγγελθείσης ηρωικής ήττας του συντεταγμένου συνδικαλιστικού κινήματος. Για μία ακόμη, χαμένη εκ των προτέρων, μάχη οπισθοφυλακής. Στην καλύτερη περίπτωση. Γιατί με αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν είναι τίποτα άλλο από μια απεργία αγγαρεία, για την τιμή των όπλων. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για ένα στοίχημα των εργαζομένων με τον ίδιο τους τον εαυτό: θα μπορέσουν να μετατρέψουν την οργή για τα κυβερνητικά (;) μέτρα που τους μειώνουν τους μισθούς, παγώνουν τις προσλήψεις και νομιμοποιούν την καταλήστευση των ταμείων τους σε μια νέα στάση απέναντι στην εργασία, το δημόσιο αγαθό, την οικονομία και την πάλη για όλα αυτά;

Στη σημερινή φάση, Ευρωπαϊκή Ένωση, κυβέρνηση και φυσικά, οι «αγορές» επιχειρούν να πείσουν την ελληνική κοινωνία ότι για τα ελλείμματα και τα χρέη φταίνε αποκλειστικά η ίδια και οι παθογένειές της. Και η μόνη συνταγή που έχουν να προτείνουν είναι τις μειώσεις των μισθών και το ξεπέταγμα εκατομμυρίων ανθρώπων στο κοινωνικό περιθώριο και την ανασφάλεια της ανεργίας και της υποαπασχόλησης.

Θέλουν ωστόσο να ξεχνούν ότι άλλη ευθύνη έχει ο πολίτης που εξυπηρετείται με ένα ρουσφέτι, κι άλλη ο πολιτικός που τον αντιμετωπίζει σαν κακομαθημένο παιδί προκειμένου να τον κρατάει σε ομηρία. Άλλη ευθύνη έχει ο πολίτης που λαδώνει για να εξυπηρετηθεί από μια υπηρεσία, κι άλλη οι διεφθαρμένοι υπάλληλοι και οι προϊστάμενοί της που κάνουν τα στραβά μάτια, με το αζημίωτο φυσικά. Άλλη ευθύνη έχει αυτός που διαχειρίζεται τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης κι άλλη ο πτυχιούχος που ψάχνει απεγνωσμένα για δουλειά και δέχεται να εργαστεί ανασφάλιστος στο πρότζεκτ του διαχειριστή αυτών των κονδυλίων. Τέλος, ούτε όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας πήραν μίζες και «λάδι» για να κάνουν απλώς τη δουλειά για την οποία πληρώνονται, ούτε κλέβουν καθημερινά την εφορεία, το ΦΠΑ, τα ασφαλιστικά ταμεία και το Δημόσιο γενικότερα. Αυτοί όμως καλούνται τώρα να πληρώσουν τη νύφη.

Η παρούσα κρίση δίνει στους εργαζόμενος μια μοναδική ευκαιρία: να ξαναδούν επιτέλους την εργασία, το εισόδημα και την κοινωνική ασφάλιση συνολικά. Να αντιληφθούν ότι το κεφάλαιο είναι αποφασισμένο να ξεζουμίσει τους «προνομιούχους» που θα εργάζονται με το μόνιμο φόβο της απόλυσης και να πετάξει στον Καιάδα τους «άχρηστους» που δεν έχουν θέση στο καπιταλιστικό όνειρο. Η απάντηση σ’ αυτήν την πολιτική επομένως πρέπει να αφορά το σύνολο της εργασίας. Γι’ αυτό ο ωρομίσθιος απεργεί και για τον εργαζόμενο που περιμένει να βγει στη σύνταξη και αντίστροφα: χωρίς τη μονιμοποίηση του πρώτου, ο δεύτερος δεν θα πάρει το εφάπαξ του γιατί δεν θα χρηματοδοτούνται τα ταμεία. Χωρίς την οργανωμένη πάλη του συνδικάτου του δεύτερου, ο πρώτος έχει πολύ λίγες πιθανότητες να κερδίσει κάτι.

Το στοίχημα που πρέπει επομένως να κερδηθεί είναι αυτό της ωρίμανσης του συνδικαλιστικού κινήματος, της ίδιας της κοινωνίας γενικότερα. Η εποχή του καταναλωτικού ευδαιμονισμού έχει επιτέλους παρέλθει ανεπιστρεπτί κι ο αγώνας που ξεκινά από σήμερα είναι για τις ριζικές ανάγκες των πολλών. Δεν πρέπει λοιπόν να καλλιεργούμε ψευδαισθήσεις. Σήμερα έχει νόημα να παλέψουμε για δικαιότερη κατανομή του πλούτου, για λιγότερη δουλειά, αλλά για όλους, για δικαιότερο ασφαλιστικό σύστημα αλλά για όλους. Για μια αξιοπρεπή διαβίωση, αλλά με περιορισμό της κατανάλωσης. Και το κυριότερο για μια άλλη ριζικά διαφορετική αντίληψη για το Δημόσιο: ότι είναι η περιουσία μας και αφορά πρώτιστα εμάς. Το υπερασπιζόμαστε γιατί σε τελική ανάλυση είναι εμείς κι όχι οι κεφαλαιούχοι που δραπετεύουν προς Ελβετία μεριά, που έχουμε πατρίδα! Το πάρτυ τελείωσε. Ας ξαναθυμηθούμε λοιπόν τι πραγματικά σημαίνει γλέντι, λαϊκή γιορτή με τη συμμετοχή όλης της κοινότητας.

Τάσος Χατζηαναστασίου

Party animal και στον ελεύθερό του χρόνο: Γενικός Γραμματέας ΕΛΜΕ Αργολίδας

rikseis.wordpress.com

Αλλού πατά, αλλού βρίσκεται

Ή πώς η τυπική ΔΟΛια δημοσιογραφική γλώσσα αποτυπώνει ότι πρωθυπουργός των τηλεθεατών του ‘δράματος Μενεγάκη’ τα έχει κάνει εντελώς σκάτα.

“Νέο μήνυμα έστειλε την Παρασκευή, από την Ινδία, ο πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου, επιχειρώντας να αποκλιμακώσει τις κερδοσκοπικές πιέσεις που δέχεται η χώρα. «Θα εφαρμόσουμε με αξιοπιστία το Πρόγραμμα Σταθερότητας» ξεκαθάρισε. Νέα άνοδος στo spread. Βουτιά στο Χρηματιστήριο.” (από το in.gr)

τα-τα-τα-ταταααααααααααα!

φώτο: Θαλάσσιος ελέφας παίζων τρομπετίδιο

Από σήμερα, και κάθε μέρα ο συν-ιθαγενής και δαιμόνιος σκιτσογράφος του Άρδην και της Ρήξης, απέκτησε διαδικτυακό τσαρδί, ήτοι:

Ξύλα, πέτρες και τσαλιά σπασμένα

…Μια σουπερυπερπαραγωγή του νικόλα…

Θεσσαλονίκη, Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2010- ώρα 19:00

Το Άρδην και η Ρήξη σας προσκαλούν στα εγκαίνια του νέου τους χώρου, που βρίσκεται Βαλαωρίτου 1 & Δωδεκανήσου, στον 8ο όροφο. Εκεί, σ’ ένα ανακαινισμένο οροφοδιαμέρισμα, θα λειτουργεί το νέο μας στέκι, το οποίο σκοπεύουμε να λειτουργούμε καθημερινά, ως χώρο συνεύρεσης, συζητήσεων, εκδηλώσεων, προβολών, ή κάπου που μπορεί απλά να πιει κάποιος έναν καφέ, να διαβάσει ένα περιοδικό ή να αγοράσει ένα βιβλίο.

Ξεκινούμε την λειτουργία του χώρου με την παρουσίαση του βιβλίου Νεο-οθωμανισμός, στην οποία θα συμμετέχουν οι Γ. Καραμπελιάς, ο Δ. Αλευρομάγειρος, ο Κρ. Σαλπιγκτής, ο Κ. Καραΐσκος και ο Θ. Τζιούμπας. Η παρουσίαση θα ξεκινήσει στις 7.00 μ.μ., κι έπειτα θα ακολουθήσει το  κόψιμο της πίττας  και το πάρτυ των εγκαινίων.

Για τον Φλεβάρη ετοιμάζουμε έναν κύκλο συζητήσεων με τίτλο  Έθνος και Παγκοσμιοποίηση και ένα αφιέρωμα στον αντιαποικιακό κινηματογράφο του σκηνοθέτη Τζίλο Ποντεκόρβο, την έναρξη λειτουργίας ενός εργαστηρίου χειροτεχνίας (κατασκευή κεριών κ.λπ), μία ποδηλατική εκδρομή, μια ρεμπέτικη βραδιά και πολλές άλλες συζητήσεις κι εκδηλώσεις.

Σκοπός μας είναι σύντομα να διαμορφώνουμε ένα μηνιαίο πρόγραμμα δραστηριοτήτων. Ο χώρος λειτουργεί συμμετοχικά, με γενική συνέλευση, ενώ στηρίζεται αμιγώς στις συνεισφορές όσων εμπλέκονται σ’ αυτόν. Σας καλούμε να τον στηρίξετε, συμμετέχοντας ενεργά στις δραστηριότητές του, και γιατί όχι;, συνδιαμορφώνοντας το πρόγραμμά του…

Τα σενάρια περί χρεοκοπίας

Οι αναλογίες με την κατάρρευση της Αργεντινής

Πηγή: Τράπεζα της Ελλάδος   Πίνακας: Β. Βιλιάρδος*

Τους τελευταίους μήνες η ελληνική κυβέρνηση δέχεται ισχυρές πιέσεις από την Ε.Ε., καθώς η εκτίναξη του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 12,7% του ΑΕΠ για το 2009 (διπλάσιο από αυτό που υπολόγιζε η προηγούμενη κυβέρνηση) και το δημόσιο χρέος που έφτασε τα 300 δισ. ευρώ ή το 124,8% του ΑΕΠ, μάς έχουν μεταβάλει σε «μαύρο πρόβατο» της Ε.Ε.

Το εσπευσμένο πακέτο μέτρων που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός στο Ζάππειο και έθετε ως στόχο να μειωθεί το έλλειμμα το 2010 στο 9,2% και αυτή η μείωση να συνεχιστεί ως το τέλος της τετραετίας, αγγίζοντας το 7% στο τέλος του 2011, το 5% στο τέλος του 2012 και στο 3% στο τέλος του 2013 (αυτή την εβδομάδα ο στόχος του 3% μετατέθηκε για το 2012 κάτω από τις πιέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής), αντί να καθησυχάσει τους Ευρωπαίους, προκάλεσε πρόσθετη αμφισβήτηση προς την κυβέρνηση. Γι’ αυτό και μερικές μέρες μετά ο οίκος αξιολόγησης Moody’s υποβάθμισε και αυτός την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας εκφράζοντας μ’ αυτό τον τρόπο τις αμφιβολίες που υπάρχουν διεθνώς για το αν είναι δυνατόν η χώρα μας, μέχρι το 2012, να μειώσει το έλλειμμα της στο 3% του ΑΕΠ.

‘Ένα μεγάλο σχέδιο συλλογικής κοινωνικής εξημέρωσης’

Για την Θ. Δραγώνα

Τα προτάγματα της ειδικής γραμματέως του Υπουργείου Παιδείας, για την από-εθνικοποίηση της ελληνικής παιδείας –την οποία καταδικάζει συλλήβδην ως ‘εθνοκεντρική’, δεν αποτελούν τίποτε άλλο πάρα την προβολή των αναγκών του κοσμοπολίτικου κεφαλαίου στον τομέα της εκπαίδευσης.

Τα τελευταία 20 χρόνια, βιώνουμε και στην Ελλάδα το γιγάντιο εγχείρημα της κοινωνικής μηχανικής του κεφαλαίου να μεταβληθούμε από συγκροτημένος και δυνητικά αυτεξούσιος λαός, σε ανέστια άτομα-καταναλωτές, δίχως μνήμη, πρόσωπο και ταυτότητα. Στο στόχαστρο αυτές οι διαδικασίες, μπαίνουν οι νέες γενιές –γι’ αυτό και ένας σημαντικός βραχίωνας των δυνάμεων του κεφαλαίου ασχολείται αποκλειστικά με την εκπαίδευση. Αυτή, θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει ριζικά της αξίες της και τους προσανατολισμούς της, να χάσει οποιαδήποτε διάσταση μεταβίβασης της ιδιαίτερης ελληνικής ταυτότητας, των αγωνιστικών της παραδόσεων, των αντιλήψεων αλληλεγγύης και συντροφικότητας που την διέπουν, προκειμένου να καταστεί ιδανική παραγωγός πειθήνιων εργαζόμενων/καταναλωτών.

Ούτως ή άλλως οι ‘πολίτες του αύριο’ (στην πραγματικότητα υπήκοοι της Δυτικής καπιταλιστικής αυτοκρατορίας) θα πρέπει να διέλθουν από μακρές διαδικασίες πολιτιστικής υποβάθμισης και πνευματικής καθήλωσης, προκειμένου να αντέξουν την άκρως αλλοτριωμένη ζωή στα άθλια προάστια των μεγάλων ελληνικών πόλεων.

Η κινητοποίηση, επομένως, εναντίον της τοποθέτησης της Θ. Δραγώνα ως ειδική γραμματέας, στην γ.γ. του υπουργείου Παιδείας, δεν αφορά κάποια βεντέτα μεταξύ των ‘επιστημόνων’ και των ‘εθνικιστών’, όπως πολύ εκλεπτυσμένα προβάλουν τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, και όλο το υπόλοιπο κομμάτι της διανοητικής διακυβέρνησης του κεφαλαίου. Αντίθετα συμβολίζει την άρνηση και την εναντίωση σ’ όλη αυτήν την κολοσσιαία διαδικασία πνευματικής καθυπόταξης του ελληνικού λαού, που πραγματοποιείται ώστε ν’ αποδεχτούμε τις κοινωνίες-κλουβιά που μας προετοιμάζουν.

Σας καλούμε να συμμετέχετε στην πρωτοβουλία για την απόσυρση της Θ. Δραγώνα από την θέση της στο Υπουργείο Παιδείας, υπογάφοντας την σχετική επιστολή του Άρδην και της Ρήξης.

Η ΜΝΗΜΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αθήνα: Παρασκευή 22/01. Προβολή, συζήτηση

Την Παρασκευή, στα γραφεία του Άρδην και της Ρήξης, θα βρεθούν οι Ιθαγενείς της Αθήνας (ναι, αυτό είναι σχήμα οξύμωρο), για να δουν την ταινία ‘ανάμεσα στους τοίχους’ και να συζητήσουν περί εκπαίδευσης, αγοράς, κεφαλαίου, και πολυπολιτισμικότητας.

(Α προ πο: Για την απόσυρση της Θ. Δραγώνα από το Υπ. Παιδείας, μπορείτε να υπογράψτε εδώ)

«Μη» Κυβερνητική Οργάνωση: τα 10 σημεία για την ιθαγένεια.

Δεν είναι λίγες οι φορές, στην πρόσφατη πολιτική ιστορία της χώρας μας, που «μη» κυβερνητικές οργανώσεις κατευθύνουν την κυβερνητική εξουσία σε επιλογές ή αιτήματα που προβάλλουν οι ίδιες. Προφανώς και τα αιτήματά τους, όπως έχουμε δει σε πολλές περιπτώσεις, εκπορεύονται από τα ευαγή ιδρύματα που τις χρηματοδοτούν και αποτελούν κατά κοινή πλέον ομολογία τμήμα του πολιτικοοικονομικού καταστημένου που νέμεται το αύριο της χώρας.

Σε αυτή τους την πλούσια σταδιοδρομία, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει και μια ντιρεκτίβα προς το υπουργείο Εσωτερικών, ως προς την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας σε εκατοντάδες χιλιάδες οικονομικών μεταναστών. Έτσι, με τη δημοσίευση του προσχεδίου του νόμου για την απόδοση της ιθαγένειας, δεν άργησε να γίνει γνωστός και ο μη κυβερνητικός οργανισμός που το πρότεινε ή τουλάχιστον έθεσε υπόψη του κυρίου Ραγκούση.

Η Αϊτή κι εμείς

Η τραγωδία του αϊτινού λαού μάς συγκλονίζει όλους!
Ιδιαίτερα, όμως, οι Έλληνες έχουμε ένα χρέος παραπάνω:

Η μικρή και φτωχή αυτή χώρα είναι η πρώτη που αναγνώρισε την Ελληνική Επανάσταση του 1821
διά του Προέδρου της Μπόγιερ:

«Το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την ελληνική επανάσταση επίσημα ήταν η Αϊτή, ο Boyer έστειλε στις 15.01.1822 έγγραφο στην ελληνική επιτροπή του Παρισιού απαντώντας στην αίτηση των Κοραή, Πίκκολου και Βογορίδη, στο οποίο ανάγγελλε την αναγνώριση της ελληνικής προσωρινής διοίκησης και ευχόταν την νίκη της επανάστασης». (Τάσος Βουρνάς, Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, Αθήνα, εκδ. Τολίδης, σελ. 94.)

*
Μάλιστα, μόλις που τελείωσε τον δικό της απελευθερωτικό πόλεμο εναντίον των Γάλλων αποικιοκρατών, κατεστραμμένη οικονομικά, και έστειλε στο Παρίσι, στον ΑΔΑΜΑΝΤΙΟ ΚΟΡΑΗ,
25 τόνους καφέ να εκποιηθούν, για να αγορασθούν όπλα
για τον δικό μας αγώνα.

Επίσης, έστειλε 100 εθελοντές, μαύρους στρατιώτες,
να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων, αν και δεν έφτασαν ποτέ, αφού πιθανόν σφαγιάστηκαν από Γάλλους .

*
Πόσοι Έλληνες τα γνωρίζουμε αυτά ή τα θυμόμαστε;
Ας τους θυμηθούμε
τουλάχιστον τώρα!
*
Προξενείο Αϊτής:
οδός Βασ. Σοφίας 26-28, Μαρούσι
Τηλ. 210 6123014

(αναδήμοσιευση από ηλεκτρονικό μήνυμα που κυκλοφορεί ευρύτατα στο διαδίκτυο)